art. 37e
Dz.U. 2005 nr 169 poz. 1411
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis stanowi podstawę prawną do wydania rozporządzenia określającego techniczne wymogi dotyczące nadawania niepowtarzalnych kodów identyfikacyjnych dawcom i materiałom biologicznym (komórkom, tkankom, narządom) oraz zasad monitorowania ich śledzenia (traceability) od dawcy do biorcy.Treść przepisu
Art. 37e.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób tworzenia niepowtarzalnego oznakowania umożliwiającego identyfikację dawcy
komórek lub tkanek oraz sposób oznaczania komórek lub tkanek - w postaci zastosowania
jednolitego kodu europejskiego,
2)
sposób tworzenia niepowtarzalnego oznakowania umożliwiającego identyfikację dawcy
komórek lub tkanek oraz sposób oznaczania komórek lub tkanek - bez zastosowania jednolitego
kodu europejskiego - w przypadkach, o których mowa w art. 37b ust. 2 pkt 2,
3)
sposób tworzenia niepowtarzalnego oznakowania umożliwiającego identyfikację dawcy
narządów oraz sposób oznaczania narządów za pomocą tego oznakowania,
4)
wymagania w zakresie monitorowania, o którym mowa w art. 37c ust. 3
- uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego biorców oraz możliwość
prawidłowego przeanalizowania i prześledzenia drogi tkanek i komórek od dawcy do biorcy
i odwrotnie.
Rozdział 8
Centrum Organizacyjno-Koordynacyjne do Spraw Transplantacji „Poltransplant”, Krajowe
Centrum Bankowania Tkanek i Komórek i Krajowa Rada Transplantacyjna
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy