art. 133
Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
Dz.U. 2005 nr 183 poz. 1538
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis ustanawia Krajowy Depozyt jako administratora obowiązkowego systemu rekompensat dla inwestorów. System ten wypłata środki pieniężne lub rekompensuje utratę instrumentów finansowych w przypadku upadłości, restrukturyzacji lub niewypłacalności domu maklerskiego.Treść przepisu
Art. 133.
1.
Krajowy Depozyt tworzy i prowadzi obowiązkowy system rekompensat, w celu gromadzenia
środków na wypłaty inwestorom rekompensat, pochodzących z wpłat, o których mowa w
art. 137 ust. 1 i 5.
2.
Celem systemu rekompensat jest zapewnienie inwestorom wypłat do wysokości określonej
ustawą, środków pieniężnych oraz zrekompensowanie wartości utraconych instrumentów
finansowych, zgromadzonych przez nich w domach maklerskich, w tym w ich oddziałach
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z tytułu świadczonych na ich rzecz usług,
w zakresie czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 i ust. 4 pkt 1, w przypadku:
1)
ogłoszenia upadłości lub otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego domu maklerskiego
lub
2)
prawomocnego oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu na to, że majątek
tego domu maklerskiego nie wystarcza lub jedynie wystarcza na zaspokojenie kosztów
postępowania, lub
3)
stwierdzenia przez Komisję, że dom maklerski nie jest w stanie, z powodów ściśle związanych
z sytuacją finansową, wykonać ciążących na nim zobowiązań wynikających z roszczeń
inwestorów i nie jest możliwe ich wykonanie w najbliższym czasie.
2a.
Umorzenie postępowania upadłościowego domu maklerskiego nie wstrzymuje dokonywania
czynności mających na celu wypłatę rekompensat inwestorom.
3.
Koszty prowadzenia przez Krajowy Depozyt systemu rekompensat, opłaty należne z tytułu
zarządzania systemem rekompensat oraz koszty wypłaty rekompensat, w przypadku, o którym
mowa w art. 145 ust. 1a, są pokrywane z aktywów tego systemu.
4196)Dodany przez art. 17 pkt 67 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Wypłaty z systemu rekompensat nie obejmują utraconych instrumentów finansowych, zapisanych:
1)
w ewidencjach lub rejestrach prowadzonych na podstawie art. 7a ust. 4 pkt 4 i art. 7aa ust. 2 pkt 2 oraz na podstawie art. 30030 i art. 3281 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, a także art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach (w brzmieniu z dnia 30 czerwca 2019 r., Dz. U. z 2018 r. poz. 2243);
2)
na rachunkach DLT albo w ewidencji DLT, o której mowa w art. 131u ust. 1.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy