art. 167f
Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
Dz.U. 2005 nr 183 poz. 1538
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje uprawnienia Komisji Nadzoru Finansnego do sankcjonowania banków państwowych prowadzących działalność maklerską. Obejmuje możliwość cofnięcia zezwolenia, ograniczenia zakresu działalności, nałożenia wysokich kar pieniężnych oraz zakazu zawierania transakcji w przypadku naruszenia przepisów, zasad uczciwego obrotu lub interesów zleceniodawców.Treść przepisu
Art. 167f244)Dodany przez art. 17 pkt 89 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
1.
Komisja może, z zastrzeżeniem ust. 3, cofnąć zezwolenie na prowadzenie działalności
maklerskiej albo ograniczyć zakres prowadzonej działalności maklerskiej, w przypadku
gdy bank państwowy prowadzący działalność maklerską:
1)
narusza przepisy ustawy lub innych ustaw mających zastosowanie do prowadzenia działalności
maklerskiej, w tym zasad i trybu jej prowadzenia, przepisy wydane na ich podstawie
lub bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europejskiej mające zastosowanie do
prowadzenia działalności maklerskiej;
2)
nie przestrzega zasad uczciwego obrotu;
3)
narusza interesy zleceniodawcy;
4)
przestał spełniać warunki, które były podstawą udzielenia zezwolenia;
5)
otrzymał zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów zaświadczających
nieprawdę.
2.
Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Komisja ograniczy zakres prowadzonej
działalności maklerskiej, Komisja może również:
1)
nakazać bankowi państwowemu prowadzącemu działalność maklerską zaprzestanie działań
skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości lub
2)
zakazać, na czas określony, zawierania na rynku regulowanym, w ASO lub na OTF transakcji
mających za przedmiot określony instrument finansowy.
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 lub 5, Komisja może również:
1)
nałożyć na bank państwowy prowadzący działalność maklerską karę pieniężną do wysokości
21 312 000 zł albo do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 10 % całkowitego rocznego
przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy,
a w przypadku braku takiego sprawozdania - karę pieniężną w wysokości do 10 % prognozowanego
przychodu w pierwszym roku działalności, określonego w przedłożonej Komisji informacji
finansowej, o której mowa w art. 5 lit. a rozporządzenia 2017/1943, jeżeli przekracza
ona 21 312 000 zł, albo
2)
zastosować jedną z sankcji określonych w ust. 1 i jednocześnie nałożyć karę pieniężną,
o której mowa w pkt 1
- jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, których dopuścił się bank państwowy prowadzący
działalność maklerską.
4.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 3 pkt 1.
5.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez bank państwowy
prowadzący działalność maklerską w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3
lub 5, kara pieniężna, o której mowa w ust. 3 pkt 1 albo 2, może zostać nałożona do
wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści.
6.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 3, uwzględnia w
szczególności:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
stopień przyczynienia się banku państwowego prowadzącego działalność maklerską do
powstania naruszenia;
3)
sytuację banku państwowego prowadzącego działalność maklerską, na który jest nakładana
kara, w szczególności wysokość jego całkowitych obrotów;
4)
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez bank państwowy prowadzący działalność
maklerską, jeżeli można te korzyści lub straty ustalić;
5)
straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je
ustalić;
6)
stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań banku państwowego
prowadzącego działalność maklerską;
7)
gotowość banku państwowego prowadzącego działalność maklerską do współpracy z Komisją
podczas wyjaśniania okoliczności naruszenia;
8)
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących prowadzenie działalności przez banki
prowadzące działalność maklerską, popełnione przez bank państwowy prowadzący działalność
maklerską, na który jest nakładana kara.
7.
Sankcje, o których mowa w ust. 1, 2 lub 3, Komisja może zastosować również wobec banku
państwowego prowadzącego działalność maklerską, powierzającego do wykonywania czynności
wskazane w art. 79 ust. 2 agentowi firmy inwestycyjnej, który w związku z wykonywaniem
czynności na rzecz tego banku narusza przepisy prawa, zasady uczciwego obrotu lub
interesy zleceniodawców.
8.
W przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej, o którym
mowa w art. 111a ust. 1, bank państwowy, który je utracił, nie może ponownie wystąpić
z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na prowadzenie tej działalności przed upływem
5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna, chyba
że Komisja wyrazi zgodę na skrócenie tego terminu.
9.
W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego, Komisja może, od chwili
wszczęcia postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, zawiesić, na okres nie
dłuższy niż miesiąc, możliwość prowadzenia, w całości lub w części, działalności maklerskiej.
10.
W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego Komisja może w decyzji w
sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej wskazać termin,
w którym następuje zakończenie jej prowadzenia.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy