art. 168a
Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
Dz.U. 2005 nr 183 poz. 1538
Treść przepisu
Art. 168a.
1.
W przypadku stwierdzenia przez Komisję, że zagraniczna firma inwestycyjna prowadząca
działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez utworzenie oddziału
lub bez otwierania oddziału narusza przepisy prawa, których przestrzeganie pozostaje
pod nadzorem właściwego organu nadzoru innego państwa członkowskiego, który udzielił
tej zagranicznej firmie inwestycyjnej zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej,
lub że przepisy te narusza jej agent, Komisja zawiadamia ten organ nadzoru. W zawiadomieniu
Komisja przedstawia opis naruszeń i zwraca się o podjęcie odpowiednich środków przez
właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego, a w przypadku gdy zagraniczna
firma inwestycyjna lub jej agent, naruszając te przepisy, działa na szkodę interesów
inwestorów lub prawidłowego funkcjonowania rynku finansowego, Komisja wyznacza również
termin, w ciągu którego środki podjęte przez ten organ powinny doprowadzić do zaprzestania
naruszeń przez zagraniczną firmę inwestycyjną.
2.
W przypadku nieotrzymania przez Komisję od właściwego organu nadzoru innego państwa
członkowskiego, który udzielił zagranicznej firmie inwestycyjnej zezwolenia, odpowiedzi
na zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, lub niepodjęcia przez ten organ odpowiednich
środków, lub gdy pomimo ich podjęcia nie okażą się one skuteczne, i zagraniczna firma
inwestycyjna, naruszając przepisy, o których mowa w ust. 1, lub jej agent, nadal działa
na szkodę interesów inwestorów lub prawidłowego funkcjonowania rynku finansowego,
Komisja, po poinformowaniu tego organu nadzoru, może, w drodze decyzji:
1)
zakazać tej firmie, w całości albo w części, wykonywania działalności maklerskiej
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo
2)
zawiesić, w całości albo w części, prawo wykonywania działalności maklerskiej przez
tę firmę do czasu zaprzestania działań skutkujących powstaniem naruszeń, jednak nie
dłużej niż na okres 6 miesięcy, albo
3)
zakazać tej firmie prowadzenia działalności, o której mowa w art. 117a ust. 1, albo
4)
nałożyć na tę firmę karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości kwoty
stanowiącej równowartość 10 % całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim
zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, a w przypadku braku takiego sprawozdania
karę pieniężną do wysokości 10 % prognozowanego przychodu w pierwszym roku działalności,
określonego w przedłożonej właściwemu organowi nadzoru innego państwa członkowskiego
informacji, o której mowa w art. 5 lit. a rozporządzenia 2017/1943 - jeżeli przekracza
ona 20 750 000 zł, albo
5)
nakazać naprawienie szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań zagranicznej firmy
inwestycyjnej lub jej agenta, o ile możliwe jest jej ustalenie, albo
6)
nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestanie działań skutkujących
powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości, albo
7)
zakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie udziału w prowadzeniu działalności
maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo
8)
nałożyć karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł na osoby odpowiedzialne za zaistniałe
naruszenia, albo
9)
zastosować jedną lub kilka sankcji określonych w pkt 1-3 lub 5-7 oraz nałożyć karę
pieniężną, o której mowa w pkt 4 lub 8.
3.
W przypadku gdy właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego, który udzielił
zagranicznej firmie inwestycyjnej zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej,
nie zgadza się z oceną naruszeń, o których mowa w ust. 1, Komisja może, przed wydaniem
decyzji, o której mowa w ust. 2, skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru
Giełd i Papierów Wartościowych zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1095/2010.
4.
W przypadku gdy naruszenia dokonane przez zagraniczną firmę inwestycyjną dotyczą przepisów
działu IV rozdziału 1 oddziału 2a, przepisów prawa bankowego stosowanych przez niektóre domy maklerskie, przepisów rozporządzenia 2019/2033 lub
rozporządzenia 575/2013, zastosowanie sankcji, o których mowa w ust. 2, następuje
po poinformowaniu również Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.
5.
W przypadku gdy zagraniczna firma inwestycyjna jest podmiotem dominującym, który sporządza
skonsolidowane sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego,
który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód,
o którym mowa w ust. 2 pkt 4, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego
przychodu podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu
finansowym za rok obrotowy.
6.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 2 pkt 4 lub ust. 5.
7.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez firmę inwestycyjną
w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1, kara pieniężna, o której mowa w ust.
2 pkt 4 albo 8, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści.
8.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2 pkt 4 lub 8, uwzględnia
w szczególności:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
stopień przyczynienia się zagranicznej firmy inwestycyjnej lub jej agenta do powstania
naruszenia;
3)
sytuację finansową zagranicznej firmy inwestycyjnej, na którą jest nakładana kara,
w szczególności wysokość jej całkowitych obrotów;
4)
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez zagraniczną firmę inwestycyjną
lub jej agenta, jeżeli można te korzyści lub straty ustalić;
5)
straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je
ustalić;
6)
stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań zagranicznej firmy
inwestycyjnej lub jej agenta;
7)
gotowość zagranicznej firmy inwestycyjnej do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania
okoliczności naruszenia;
8)
uprzednie, stwierdzone przez Komisję, naruszenia przepisów prawa regulujących prowadzenie
działalności przez zagraniczne firmy inwestycyjne, popełnione odpowiednio przez zagraniczną
firmę inwestycyjną, jej agenta lub osoby, na które jest nakładana kara.
9.
W przypadku zakazania zagranicznej firmie inwestycyjnej prowadzenia, w całości albo
w części, działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej firma ta
nie może podjąć tej działalności przed upływem 5 lat od dnia, w którym decyzja zakazująca
prowadzenie takiej działalności stała się ostateczna, chyba że Komisja wyrazi zgodę
na skrócenie tego terminu.
10.
W przypadku zakazania osobie odpowiedzialnej za zaistniałe naruszenie udziału w prowadzeniu
działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoba ta nie może
wykonywać czynności związanych z działalnością maklerską w ramach umowy o pracę, zlecenia
lub innej umowy o podobnym charakterze, zawartej z firmą inwestycyjną, ani pełnić
funkcji w organach domu maklerskiego, przez okres 5 lat od dnia, w którym decyzja
o takim zakazie stała się ostateczna, chyba że Komisja wyrazi zgodę na skrócenie tego
okresu.
11.
Komisja prowadzi jawny rejestr osób, którym wydano zakaz, o którym mowa w ust. 2 pkt
7.
12.
Komisja informuje Komisję Europejską oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych o sankcjach zastosowanych zgodnie z ust. 2.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy