art. 171d
Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
Dz.U. 2005 nr 183 poz. 1538
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa środki egzekucyjne stosowane przez Komisję Nadzoru Finansowego w przypadku nielegalnego ponownego wykorzystania aktywów zabezpieczających (rehypoteki). Uprawnia KNF do nakazania zaprzestania naruszenia, nałożenia wysokich kar finansowych, cofnięcia zezwoleń, zawieszenia członków zarządu lub nałożenia sankcji na osoby odpowiedzialne.Treść przepisu
Art. 171d.
1.
W przypadku gdy kontrahent w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia 2015/2365 dokonuje
ponownego wykorzystania w rozumieniu art. 3 pkt 12 rozporządzenia 2015/2365 wbrew
warunkom określonym w art. 15 tego rozporządzenia, Komisja może:
1)
nakazać kontrahentowi, który dopuścił się naruszenia, zaprzestania dalszego naruszania
tego przepisu oraz zobowiązać go do podjęcia we wskazanym terminie działań, które
mają zapobiegać naruszaniu tego przepisu w przyszłości;
2)
nałożyć na kontrahenta karę pieniężną:
a)
w przypadku kontrahenta będącego osobą fizyczną - do wysokości 21 784 000 zł,
b)
w przypadku kontrahenta niebędącego osobą fizyczną - do wysokości 65 352 000 zł albo
do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 10 % całkowitego rocznego przychodu wykazanego
w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona
65 352 000 zł;
3)
w przypadku kontrahenta prowadzącego działalność na podstawie zezwolenia wydanego
przez Komisję - cofnąć to zezwolenie.
2.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej
przez kontrahenta w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1, kara pieniężna, o której
mowa w ust. 1 pkt 2, może zostać nałożona do wysokości trzykrotności kwoty osiągniętej
korzyści lub unikniętej straty.
3.
W przypadku gdy kontrahent jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane
sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza
skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w
ust. 1 pkt 2 lit. b, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu
podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym
za rok obrotowy.
4.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 1 pkt 2 lit. b lub ust. 3.
5.
W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 3, Komisja może jednocześnie nałożyć karę pieniężną,
o której mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, jakich dopuścił
się kontrahent.
6.
W przypadku dopuszczenia się przez kontrahenta naruszenia, o którym mowa w ust. 1,
Komisja może:
1)
nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestania działań skutkujących
powstaniem naruszeń;
2)
zawiesić w czynnościach członka zarządu tego podmiotu, którego działania lub zaniechania
doprowadziły do naruszenia tego przepisu, na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy.
7.
W przypadku kontrahenta będącego funduszem inwestycyjnym kara pieniężna nakładana
jest na towarzystwo funduszy inwestycyjnych będące organem tego funduszu, a sankcje,
o których mowa w ust. 6:
1)
pkt 1 - są nakładane na osoby odpowiedzialne w tym towarzystwie za zaistniałe naruszenie;
2)
pkt 2 - są nakładane na członka zarządu tego towarzystwa.
8.
W przypadku kontrahenta będącego alternatywną spółką inwestycyjną zarządzaną przez
zewnętrznie zarządzającego ASI albo zarządzającego z UE, w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych, kara pieniężna nakładana jest odpowiednio na zewnętrznie zarządzającego ASI albo
zarządzającego z UE, a sankcje, o których mowa w ust. 6:
1)
pkt 1 - są nakładane na osoby odpowiedzialne u zewnętrznie zarządzającego ASI albo
u zarządzającego z UE za zaistniałe naruszenie;
2)
pkt 2 - są nakładane na członka zarządu zewnętrznie zarządzającego ASI albo na członka
zarządu zarządzającego z UE.
9.
Komisja przekazuje do publicznej wiadomości informacje o:
1)
treści rozstrzygnięcia w sprawach, o których mowa w ust. 1, 2 i 5-8, oraz o rodzaju
i charakterze naruszenia, zawierające imię i nazwisko osoby fizycznej lub firmę (nazwę)
kontrahenta, na których została nałożona sankcja,
2)
złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - o ile Komisja przekazała do publicznej
wiadomości informację o decyzji, której ten wniosek dotyczy,
3)
treści rozstrzygnięcia ostatecznej decyzji
- zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 rozporządzenia 2015/2365.
10.
Przekazanie do publicznej wiadomości informacji określonych w ust. 9 pkt 1 lub 3 wymaga
podjęcia przez Komisję uchwały.
11.
Informacje, o których mowa w ust. 9, dotyczące imienia i nazwiska osoby, na którą
została nałożona sankcja, Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej przez
okres roku, licząc od dnia ich udostępnienia.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy