§ 9 ust. 2
Dz.U. 2005 nr 266 poz. 2243
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa skład wyposażenia podstawowego i dodatkowego funkcjonariuszy Straży Granicznej pełniących wartę ochronną na pokładzie statku powietrznego, w tym broń palną, kajdanki, środki obezwładniania oraz środki łączności, a także wskazuje, że dowódca warty decyduje o używaniu wyposażenia dodatkowego.Treść przepisu
§ 9.
110)W brzmieniu ustalonym przez § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia
24 lutego 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wart ochronnych pełnionych
przez funkcjonariuszy Straży Granicznej na pokładzie statku powietrznego (Dz. U. poz.
367), które weszło w życie z dniem 5 kwietnia 2014 r..
Wyposażenie funkcjonariuszy wart ochronnych:
1)
obejmuje wyposażenie podstawowe składające się z:
a)
broni palnej z kaburą,
b)
systemu identyfikatorów osobistych,
c)
kajdanek,
d)
latarki;
2)
może obejmować wyposażenie dodatkowe składające się z:
a)
kamizelki kuloodpornej,
b)
przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej,
c)
tarczy kuloodpornej,
d)
elektronicznych środków łączności bezprzewodowej,
e)
pałki służbowej,
f)
podręcznej apteczki pierwszej pomocy,
g)
kabury na magazynki,
h)
telefonu służbowego.
2.
Do broni palnej znajdującej się na wyposażeniu warty ochronnej stosuje się amunicję
przystosowaną do używania na pokładach statków powietrznych.
3.
O rodzaju oraz ilości używanego wyposażenia dodatkowego w czasie pełnienia warty ochronnej
decyduje dowódca warty ochronnej, uwzględniając warunki pełnienia warty ochronnej
oraz stopień zagrożenia.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy