art. 37a

Ustawa z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin

Dz.U. 2006 nr 144 poz. 1043
Znaczenie przepisu (AI)
Określa sytuacje, w których organ administracji publicznej musi anulować zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu lub kartę pobytową obywatela UE/członka jego rodziny, w tym w przypadku utraty, uszkodzenia, zmiany danych lub wizerunku, nabycia polskiego obywatelstwa, zgonu posiadacza lub braku zwrotu dokumentu po unieważnieniu.

Treść przepisu

Art. 37a. Zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE lub kartę pobytową anuluje się w przypadku: 1) gdy zostały utracone albo uszkodzone – z dniem zgłoszenia utraty albo uszkodzenia do właściwego organu; 2) gdy zachodzi potrzeba ich wymiany z powodu: a) zmiany wizerunku twarzy posiadacza zaświadczenia o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE lub karty pobytowej w stosunku do wizerunku twarzy umieszczonego w tym zaświadczeniu lub w tej karcie pobytowej w stopniu utrudniającym lub uniemożliwiającym identyfikację ich posiadacza, b) zmiany danych w nich umieszczonych – z dniem odbioru nowego zaświadczenia o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE lub nowej karty pobytowej; 3) nabycia przez obywatela UE lub członka rodziny niebędącego obywatelem UE obywatelstwa polskiego – z dniem upływu terminu zwrotu zaświadczenia o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE lub karty pobytowej; 4) zgonu posiadacza zaświadczenia o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE lub karty pobytowej – z dniem uzyskania przez organ, który je wydał, informacji o zgonie obywatela UE lub członka rodziny niebędącego obywatelem UE; 5) gdy zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE lub karta pobytowa nie zostały zwrócone po wydaniu decyzji o ich unieważnieniu.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy