§ 8

§ 8. Rozporzàdzenie wchodzi w˝ycie po up∏ywie14 dni od dnia og∏oszenia.4)Minister Gospodarki: P. G. Woêniak———————4)Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdze-niem Ministra Gospodarki, Pracy iPolityki Spo∏ecznejzdnia 12 maja 2003 r. wsprawie szczegó∏owych wyma-gaƒ dla wyrobów ze szk∏a kryszta∏owego (Dz. U. Nr 98,poz. 899).Dziennik Ustaw Nr 148—7690—Poz.10701070ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1)zdnia 4 sierpnia 2006 r.wsprawie szczegó∏owych wymagaƒ dla wyrobów ze szk∏a kryszta∏owego2)———————1)Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo-wej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzà-dzenia Prezesa Rady Ministrów zdnia 18 lipca 2006 r.wsprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Go-spodarki (Dz. U. Nr 131, poz. 909).2)Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postano-wienia dyrektywy Rady 69/493/EWG zdnia 15 grudnia1969 r. wsprawie zbli˝enia ustawodawstw Paƒstw Cz∏on-kowskich odnoszàcych si´ do szk∏a kryszta∏owego(Dz.Urz. WE L326 z29.12.1969 r., s. 36; Dz. Urz. Polskiewydanie specjalne, rozdz. 13, t. 01, str. 40).3)Rozporzàdzenie Komisji (WE) nr 1789/2003 zdnia 11 wrze-Ênia 2003 r. zmieniajàce za∏àcznik Ido rozporzàdzenia Ra-dy (EWG) nr 2658/87 wsprawie nomenklatury taryfowejistatystycznej oraz wsprawie Wspólnej Taryfy Celnej(Dz.Urz. WE L281 z30.10.2003 r.; Dz. Urz. Polskie wydaniespecjalne, rozdz. 02, t. 14). Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Gospodarkiz dnia 4 sierpnia 2006 r. (poz. 1070)Za∏àcznik nr 1Dziennik Ustaw Nr 148—7691—Poz.1070 Dziennik Ustaw Nr 148—7692—Poz.1070 1. Sk∏ad chemiczny szk∏a kryszta∏owego1.1. Tlenki baru io∏owiu (BaO iPbO)1.1.1. Oznaczanie sumy tlenków baru io∏owiu(BaO + PbO)Badanie przeprowadza si´ wnast´pujàcy sposób:nale˝y odwa˝yç do parownicy platynowejsproszkowane szk∏o wiloÊci oko∏o 0,5 g, zdok∏adno-Êcià do 0,0001 g, zwil˝yç wodà destylowanà, dodaç10 ml 15% roztworu kwasu siarkowego i10 ml kwa-su fluorowodorowego, nast´pnie ogrzewaç na ∏aênipiaskowej do wystàpienia bia∏ych dymów. Pozosta-wiç do ostygni´cia, po czym ponownie dodaç 10 mlkwasu fluorowodorowego. Ogrzewaç do ponowne-go pojawienia si´ bia∏ych dymów ipozostawiç doostygni´cia, nast´pnie sp∏ukaç Êcianki parownicywodà destylowanà. Ponownie ogrzewaç a˝ do wy-stàpienia bia∏ych dymów. Pozostawiç do ostygni´-cia, po czym ostro˝nie dodaç 10 ml wody destylowa-nej, anast´pnie przenieÊç zawartoÊç parownicy dozlewki opojemnoÊci 400 ml. Parownic´ przemyç kil-kakrotnie 10% roztworem kwasu siarkowego, za-wartoÊç zlewki rozcieƒczyç tym samym roztworemdo obj´toÊci oko∏o 100 ml. Ogrzaç do wrzenia igoto-waç przez 2—3 minuty. Pozostawiç do nast´pnegodnia, po czym przesàczyç przez tygiel sàczàcyzdnem porowatym oporowatoÊci G-4. Osad prze-myç 10% roztworem kwasu siarkowego, anast´p-nie 2—3-krotnie alkoholem etylowym. Suszyç przez1 godzin´ wsuszarce lub piecu, wtemperaturze150°C, wystudziç weksykatorze.Zwa˝yç jako sum´ siarczanu baru isiarczanu o∏o-wiu.1.1.2. Oznaczanie tlenku baru(BaO)Badanie przeprowadza si´ wnast´pujàcy sposób:nale˝y odwa˝yç do parownicy platynowej sprosz-kowane szk∏o wiloÊci oko∏o 0,5 g, zdok∏adnoÊciàdo 0,0001 g, zwil˝yç wodà destylowanà, dodaç 10 mlkwasu fluorowodorowego i5 ml kwasu nadchlorowe-go, nast´pnie ogrzewaç na ∏aêni piaskowej do wystà-pienia bia∏ych dymów ipozostawiç do ostygni´cia.Dodaç kolejne 10 ml kwasu fluorowodorowego, po-nownie ogrzewaç do wystàpienia bia∏ych dymów ipo-zostawiç do ostygni´cia, nast´pnie sp∏ukaç Êcianki pa-rownicy wodà destylowanà. Ponownie ogrzewaç iod-parowaç prawie do sucha, ostudziç. Dodaç 50 ml10% roztworu kwasu solnego iostro˝nie ogrzewaçwcelu u∏atwienia rozpuszczania. Roztwór przenieÊçdo zlewki opojemnoÊci 400 ml iuzupe∏niç wodà de-stylowanà do obj´toÊci oko∏o 200 ml. Tak przygotowa-ny roztwór badany ogrzaç do wrzenia iprzepuszczaçstrumieƒ siarkowodoru przez goràcy roztwór a˝ doopadni´cia osadu siarczku o∏owiu na dno zlewki. Wytràcony osad przesàczyç przez twardy sàczekiprzemyç zimnà wodà destylowanà nasyconà siarko-wodorem. Przesàcz zagotowaç ijeÊli potrzeba, odpa-rowaç do obj´toÊci oko∏o 300 ml. Do wrzàcego roz-tworu dodaç 10 ml 10% roztworu kwasu siarkowegoizaprzestaç ogrzewania. Po up∏ywie co najmniej 4 go-dzin zawartoÊç zlewki przesàczyç przez twardy sàczek,przemywajàc osad zimnà wodà destylowanà. Przesàczpozostawiç do dalszych oznaczeƒ, osad wypra˝yçwtemperaturze 1050°Cizwa˝yç jako siarczan baru.1.2. Oznaczanie tlenku cynku (ZnO)Badanie przeprowadza si´ wnast´pujàcy sposób:nale˝y przesàcz pozosta∏y po wydzieleniu osadusiarczanu baru odparowaç do obj´toÊci oko∏o 200 ml,zoboj´tniç amoniakiem wobec czerwieni metylowejidodaç 20 ml 0,1 nkwasu siarkowego. Ustaliç pH = 2(zapomocà pehametru), dodajàc 0,1 nkwas siarkowylub 0,1 nwodorotlenek sodowy, wzale˝noÊci od po-trzeby, iwytràciç siarczek cynku na zimno, przepusz-czajàc strumieƒ siarkowodoru przez badany roztwór.Pozostawiç na 4 godziny w celu osadzenia osadu. Poopadni´ciu osadu zawartoÊç zlewki nale˝y przesàczyçprzez twardy sàczek, przemywajàc zimnà wodà desty-lowanà nasyconà siarkowodorem. Osad na sàczku na-le˝y nast´pnie rozpuÊciç przez zadanie 25 ml goràce-go 10% roztworu kwasu solnego, asàczek przemy-waç goràcà wodà destylowanà a˝ do uzyskania obj´-toÊci 150 ml. Otrzymany roztwór zoboj´tniç amonia-kiem wobec papierka lakmusowego, nast´pnie dodaç1—2 gsta∏ej urotropiny do uzyskania pH roztworuoko∏o 5 oraz kilka kropli Êwie˝o sporzàdzonego0,5% wodnego roztworu oran˝u ksylenolowego. Mia-reczkowaç 0,1 nroztworem Kompleksonu III do zmia-ny barwy zró˝owej na cytrynowo˝ó∏tà.1.3. Oznaczanie tlenku potasu (K2O)Badanie przeprowadza si´ wnast´pujàcy sposób:do parownicy platynowej nale˝y odwa˝yç pokru-szone iprzesiane szk∏o wiloÊci 2 g, nast´pnie dodaçkolejno: 2 ml st´˝onego kwasu azotowego, 15 ml kwa-su nadchlorowego i25 ml kwasu fluorowodorowego.ZawartoÊç parownicy nale˝y odparowaç na ∏aêni wod-nej, anast´pnie piaskowej, a˝ do zaniku oparów kwa-su nadchlorowego. Pozosta∏oÊç wparownicy rozpu-Êciç w20 ml goràcej wody destylowanej i2—3 ml st´-˝onego kwasu solnego, aotrzymany roztwór prze-nieÊç do kolby miarowej opojemnoÊci 200 ml iuzu-pe∏niç do kreski wodà destylowanà. Pobraç zkolby dozlewki opojemnoÊci 400 ml iloÊç roztworu próbkiszk∏a odpowiadajàcà oko∏o 10 mg tlenku potasowego,rozcieƒczyç do oko∏o 100 ml inast´pnie dodawaç po-woli, delikatnie mieszajàc, roztwór 6% czterofenylo-boranu sodowego wiloÊci 10 ml na ka˝de spodziewa-ne 5 mg tlenku potasowego.Dziennik Ustaw Nr 148—7693—Poz.1070Za∏àcznik nr 2METODY BADANIA SK¸ADU CHEMICZNEGO IW¸AÂCIWOÂCI FIZYCZNYCH STOSOWANEWCELU IDENTYFIKACJI SZK¸A KRYSZTA¸OWEGO (Roztwór 6% czterofenyloboranu sodowego nale-˝y przygotowaç wnast´pujàcy sposób: 1,5 gcztero-fenyloboranu sodowego rozpuÊciç w250 ml wodydestylowanej, usunàç lekkie zm´tnienie, dodajàc1 guwodnionego tlenku glinu; wytrzàsaç przez 5 mi-nut, nast´pnie przesàczyç, przy czym pierwsze 20 mlnale˝y zawróciç do ponownego sàczenia).Roztwór badany po zadaniu 6% czterofenylobo-ranem sodowym nale˝y pozostawiç wspokoju naok. 15 minut, lecz nie d∏u˝ej, po czym zawartoÊç zlew-ki przesàczyç przez zwa˝ony tygiel sàczàcy zdnem porowatym (oporowatoÊci G-4), przemywajàc roz-tworem do przemywania.(Roztwór do przemywania nale˝y przygotowaçwnast´pujàcy sposób: do roztworu ok. 0,1 gchlorkupotasu w 50 ml 0,1 nkwasu solnego dodawaç, mie-szajàc, roztwór czterofenyloboranu sodowego a˝ doustania wytràcania osadu soli potasowej /czterofeny-loboranu potasowego/, nast´pnie przesàczyç przez ty-giel sàczàcy, przemywajàc wodà destylowanà, iwysu-szyç weksykatorze wtemperaturze pokojowej. Oko∏o20—30 mg tej soli rozpuÊciç w250 ml wody desty-lowanej, mieszajàc od czasu do czasu. Po up∏ywieok. 30 minut dodaç 0,5—1 guwodnionego tlenku gli-nu, mieszaç przez kilka minut, nast´pnie przesàczyç).Przemyty osad zgromadzony na tyglu sàczàcymnale˝y suszyç przez 30 minut wtemperaturze120°Cizwa˝yç jako czterofenyloboran potasowy.Wspó∏czynnik przeliczeniowy zczterofenyloboranupotasowego na tlenek potasowy wynosi 0,13143.1.4. TolerancjeWbadaniach sk∏adu chemicznego szk∏a kryszta∏o-wego dopuszczalna tolerancja (ró˝nica mi´dzy równole-g∏ymi oznaczeniami) wynosi ±0,1% (bezwzgl´dnego)dla ka˝dego oznaczenia. Je˝eli uzyskany wynik, miesz-czàcy si´ wgranicach tolerancji, osiàga wartoÊç poni˝ejustalonej granicy (30%, 24% lub 10%), nale˝y wziàçÊrednià zco najmniej trzech analiz. Je˝eli ta Êrednia jestwi´ksza ni˝ 29,95%, 23,95% lub 9,95%, szk∏o nale˝yzaliczyç do kategorii, odpowiednio, 30%, 24% i10%.2. W∏aÊciwoÊci fizyczne szk∏a kryszta∏owego2.1. Oznaczanie g´stoÊciOznaczenie g´stoÊci szk∏a kryszta∏owego nale˝ywykonaç metodà wagi hydrostatycznej zdok∏adnoÊciàdo ±0,01. Próbk´ omasie co najmniej 20 gzwa˝yçwpowietrzu ipo zanurzeniu wwodzie destylowanejotemperaturze 20°C.2.2. Oznaczanie wspó∏czynnika za∏amania Êwiat∏aWspó∏czynnik za∏amania Êwiat∏a szk∏a kryszta∏o-wego nale˝y mierzyç refraktometrem, zdok∏adnoÊcià±0,001.2.3. Oznaczanie twardoÊci powierzchniowejOznaczenie twardoÊci powierzchniowej szk∏akryszta∏owego wed∏ug Vickersa nale˝y wykonaç sto-sownie do normy ASTM E92 -65 (STANDARD ASTME92 -65 /revision 1965, poprawionej iuzupe∏nionejw1965 r.), lecz przy u˝yciu obcià˝nika 50 gibioràc poduwag´ Êrednià z15 oznaczeƒ.Dziennik Ustaw Nr 148—7694—Poz.1070