art. 24

Art. 24. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym w sprawach: 156)W brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 24 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) powiadamiania, przyjmowania zawiadomień i przekazywania uwag zgodnie z: a) art. 13 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 852/2004 - w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, b) art. 10 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 853/2004; 2) (uchylony)57)Przez art. 5 pkt 24 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 3) (uchylony)57)Przez art. 5 pkt 24 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 4) (uchylony)57)Przez art. 5 pkt 24 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 2. Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w zakresie: 1) udostępniania innym państwom członkowskim Unii Europejskiej wykazu zatwierdzonych zakładów; 258)W brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 24 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) przyjmowania notyfikacji dotyczących wykazów zakładów, o których mowa w art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2019/625 z dnia 4 marca 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do wymogów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. UE L 131 z 17.05.2019, str. 18, z późn. zm.59)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 176 z 05.06.2020, str. 15 oraz Dz. Urz. UE L 120 z 08.04.2021, str. 6.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/625”; 358)W brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 24 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) powiadamiania oraz składania oświadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia 2019/625; 458)W brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 24 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) uzgadniania z właściwą władzą: a) państwa trzeciego wymagań weterynaryjnych, jakie powinny być spełnione przy wywozie do tego państwa produktów pochodzenia zwierzęcego, w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej, b) państwa członkowskiego Unii Europejskiej warunków wysyłki produktów, o których mowa w ust. 10.1 załącznika V do rozporządzenia nr 999/2001; 560)Dodany przez art. 5 pkt 24 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) opracowania oceny rozwiązań przyjętych w projektach pilotażowych i przekazania wyników tej oceny Komisji Europejskiej zgodnie z art. 18 ust. 9 rozporządzenia 2017/625; 660)Dodany przez art. 5 pkt 24 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) informowania Komisji Europejskiej i innych państw członkowskich o postępie naukowym i technologicznym zgodnie z art. 6 rozporządzenia 2019/627; 760)Dodany przez art. 5 pkt 24 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) uzgadniania z państwami członkowskimi Unii Europejskiej języka, w jakim będą uzupełniane dokumenty, o których mowa w art. 39 ust. 6 rozporządzenia 2019/627. Art. 24a61)Dodany przez art. 5 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.. 1. W przypadku gdy poważne ryzyko dla zdrowia ludzi lub zwierząt, o którym mowa w art. 53 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002, jest związane z produktami pochodzenia zwierzęcego lub produktami złożonymi określonymi w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 47 ust. 2 lit. a rozporządzenia 2017/625, podlegającymi kontrolom urzędowym lub innym czynnościom urzędowym w punkcie kontroli granicznej, Główny Lekarz Weterynarii może wystąpić do Komisji Europejskiej o przyjęcie środków określonych w art. 53 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002 dotyczących takich produktów. 2. W przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 178/2002, gdy Komisja Europejska nie podjęła działań na skutek wystąpienia, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia, zawiesić lub ograniczyć przywóz lub wprowadzanie na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego lub produktów złożonych, o których mowa w ust. 1, pochodzących z danego państwa lub jego części lub przewożonych przez dane państwo lub jego część, lub ustanowić szczególne wymagania dla takich produktów, mając na względzie zapewnienie ochrony przed poważnym ryzykiem dla zdrowia ludzi lub zwierząt, o którym mowa w art. 53 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002. 3. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje innym państwom członkowskim Unii Europejskiej oraz Komisji Europejskiej informacje, o których mowa w art. 54 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia nr 178/2002, dotyczące wprowadzenia środków, o których mowa w ust. 2.