art. 26
Ustawa z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym
Dz.U. 2006 nr 191 poz. 1410
Treść przepisu
Art. 26. 1. Dyspozytor medyczny wykonuje zadania: 1) w podmiocie leczniczym utworzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia w celu realizacji zadań lotniczych zespołów ratownictwa medycznego na stanowisku dyspozytora medycznego związanym z dysponowaniem i koordy-nacją działalności lotniczych zespołów ratownictwa medycznego oraz innych statków powietrznych będących na wyposażeniu podmiotu, w tym lotniczego zespołu transportu sanitarnego; 2) na stanowisku dyspozytora medycznego w lokalizacji wskazanej w planie. 1a. (uchylony) 1b.77) Do dyspozytorów medycznych, o których mowa w ust. 1, pracowników zatrudnionych w Centrum Operacyjnym, o którym mowa w art. 26d, oraz wojewódzkich koordynatorów ratownictwa medycznego może być stosowany system równo-ważnego czasu pracy, w którym jest dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy do 24 godzin, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca. Przepisy art. 135 § 2 i 3 oraz art. 136 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277, 807, 1423 i 1661) stosuje się odpowiednio. 1c.78) Osoba, z którą zawarto umowę na wykonywanie zadań dyspozytora medycznego, jest obowiązana przed rozpo-częciem realizacji tych zadań przedstawić podmiotowi, z którym zawarła tę umowę, zaświadczenie o ukończeniu kursu uprawniającego do pracy na tym stanowisku. 2. Dyspozytorem medycznym może być osoba, która: 1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych; 2) posiada wykształcenie wymagane dla pielęgniarki systemu lub ratownika medycznego; 3)79) posiada co najmniej 2-letnie doświadczenie w realizacji zadań na stanowisku dyspozytora medycznego lub w zespole ratownictwa medycznego, lotniczym zespole ratownictwa medycznego, szpitalnym oddziale ratunkowym, oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub w izbie przyjęć szpitala posiadającego oddział anestezjologii i intensywnej terapii, oddział chorób wewnętrznych, oddział chirurgii ogólnej oraz oddział ortopedii lub ortopedii i traumatologii; 75) Dodany przez art. 1 pkt 21 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 76) Przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 77) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 23 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 78) Dodany przez art. 1 pkt 23 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 79) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 23 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
Dziennik Ustaw – 33 – Poz. 141 4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko zdrowiu lub życiu ludzkiemu; 5) ukończyła kurs uprawniający do pracy na stanowisku dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. b, oraz realizuje obowiązek indywidualnego rozwoju zawodowego. 2a. W celu zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania dyspozytorni medycznej wojewoda wyznacza spośród zatrud-nionych dyspozytorów medycznych osoby zapewniające całodobową obsadę stanowiska głównego dyspozytora medycz-nego oraz jego zastępcy. 2b. Głównym dyspozytorem medycznym może być osoba, która: 1) spełnia co najmniej wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5; 2) przez okres co najmniej 3 lat w okresie ostatnich 4 lat była zatrudniona na stanowisku dyspozytora medycznego. 2c. Zastępcą głównego dyspozytora medycznego może być osoba, która: 1) spełnia wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5; 2) przez okres co najmniej 2 lat w okresie ostatnich 3 lat była zatrudniona na stanowisku dyspozytora medycznego. 2d. Do zadań głównego dyspozytora medycznego należy: 1) koordynowanie funkcjonowania dyspozytorni medycznej; 2) współpraca z wojewódzkim koordynatorem ratownictwa medycznego oraz krajowym koordynatorem ratownictwa medycznego; 3) koordynacja współpracy dyspozytorów medycznych w przypadku zdarzeń z dużą liczbą poszkodowanych w obrębie jednej dyspozytorni medycznej; 4) bieżąca analiza zadań realizowanych przez dyspozytorów medycznych; 5) bieżąca analiza optymalnego wykorzystania zespołów ratownictwa medycznego; 6) udzielanie dyspozytorom medycznym niezbędnych informacji i merytorycznej pomocy; 7) przygotowywanie raportu dobowego z pracy dyspozytorni medycznej. 2e. Główny dyspozytor medyczny wykonuje zadania, o których mowa w ust. 2d, przy pomocy zastępcy. 3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek: 1) indywidualnego rozwoju zawodowego przez aktualizację wiedzy i umiejętności w ramach kursu doskonalącego dla dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. c; 2) brać udział w szkoleniach, o których mowa w art. 26a ust. 4 pkt 3. 3a. (uchylony) 4. (uchylony) 5. (uchylony) 6. Informację o przebiegu indywidualnego rozwoju zawodowego dyspozytora medycznego Krajowe Centrum Moni-torowania Ratownictwa Medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 1, przekazuje wojewodzie za pomocą środków komu-nikacji elektronicznej. 7. Informacja, o której mowa w ust. 6, zawiera: 1) imię i nazwisko dyspozytora medycznego; 2) oznaczenie urzędu wojewódzkiego; 3) datę rozpoczęcia okresu edukacyjnego; 4) dane dotyczące indywidualnego rozwoju zawodowego dyspozytora medycznego: a) czas trwania kursu doskonalącego dla dyspozytora medycznego, o którym mowa w art. 27a ust. 2 pkt 7 lit. c, i jego temat, b) podpis organizatora kształcenia.
Dziennik Ustaw – 34 – Poz. 141
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy