art. 6939

Ustawa z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów

Dz.U. 2006 nr 208 poz. 1537
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje możliwość sprzedaży rzeczy ruchomej ulegającej szybkiemu zepsuciu lub o wysokich kosztach przechowania zamiast jej fizycznego złożenia do depozytu sądowego. Sąd na wniosek dłużnika zarządza sprzedaż, a uzyskane środki są następnie składane do depozytu.

Treść przepisu

Art. 6939. § 1. Jeżeli przedmiotem świadczenia, które ma być złożone do depozytu sądowego, jest rzecz ruchoma ulegająca łatwemu zepsuciu, jak również rzecz ruchoma, której przechowywanie byłoby związane z kosztami niewspółmiernie wysokimi w stosunku do jej wartości lub nadmiernymi trudnościami albo powodowałoby znaczne obniżenie jej wartości, sąd na wniosek dłużnika zarządzi postanowieniem sprzedaż rzeczy według przepisów o egzekucji z ruchomości. § 2. Uzyskaną ze sprzedaży kwotę komornik składa do depozytu sądowego.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy