art. 8 ust. 2

Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej

Dz.U. 2006 nr 225 poz. 1635
Znaczenie przepisu (AI)
Określa dopuszczalne sposoby uiszczenia opłaty skarbowej (kasę organu lub rachunek bankowy), uprawnienia gmin do zarządzenia inkasa oraz zasady wydawania potwierdzeń zapłaty (adnotacji) przez organy administracji.

Treść przepisu

Art. 8. 1. Zapłaty opłaty skarbowej dokonuje się w kasie właściwego organu podatkowego lub na jego rachunek. 2. Rada gminy może zarządzić pobór opłaty skarbowej w drodze inkasa, wyznaczyć inkasentów oraz określić wyso-kość wynagrodzenia za inkaso. 3. Organy administracji rządowej i samorządowej oraz podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 2, dokonują adnotacji potwierdzających zapłatę opłaty skarbowej, zwolnienie od niej lub wyłączenie obowiązku jej zapłaty. 4. Adnotacji, o której mowa w ust. 3, nie dokonuje się w przypadku, gdy dokonanie czynności urzędowej, wydanie zaświadczenia lub zezwolenia (pozwolenia, koncesji) nie podlega opłacie skarbowej na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. e, art. 3 lub art. 3a. 5. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy oraz rzecznik patentowy mogą składać w sądzie, organie administracji rządowej lub samorządowej albo podmiocie, o którym mowa w art. 1 ust. 2, uwierzytelnioną przez siebie kopię dowodu zapłaty opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego udzielenie im pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wy-pisu lub kopii. Sąd, organ administracji rządowej lub samorządowej albo podmiot, o którym mowa w art. 1 ust. 2, może, w razie wątpliwości, żądać przedłożenia oryginału dowodu zapłaty.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy