art. 4

Art. 4. 1. Prawo do świadczenia powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych przez ustawę do uzyskania tego prawa. 2. Prawa do świadczenia nie nabywa, a nabyte traci osoba, jeżeli: 1) okoliczności uzasadniające powstanie prawa do świadczenia lub jego zwiększenia zostały wywołane przez tę osobę przestępstwem umyślnym; 2) wyłączną przyczyną okoliczności uzasadniających powstanie prawa do świadczenia lub jego zwiększenia było udowodnione umyślne lub rażąco niedbałe działanie tej osoby. 3. Prawo do świadczenia wygasa: 1) gdy ustanie którykolwiek z warunków wymaganych do uzyskania świadczenia; 2) ze śmiercią osoby uprawnionej.