§ 3

§ 3. 1. Pomoc indywidualną, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 11, przyznaje się na wniosek: 1) osób niepełnosprawnych: a) zatrudnionych w zakładzie na podstawie stosunku pracy lub umowy o pracę nakładczą, w tym przebywających na urlopach bezpłatnych oraz urlopach wychowawczych, b) będących uczniami odbywającymi praktyczną naukę zawodu w tym zakładzie, c) niepracujących byłych pracowników tego zakładu, z zastrzeżeniem § 7; 2) rodziców lub prawnych opiekunów dzieci, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 11 lit. g. 2. Wniosek o przyznanie pomocy indywidualnej powinien zawierać: 1) imię i nazwisko; 2) numer PESEL, a w przypadku jego braku numer dokumentu potwierdzającego tożsamość; 3) cel, formę i kwotę wnioskowanej pomocy; 4) uzasadnienie udzielenia pomocy; 5) oświadczenie o dochodzie i liczbie członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym. 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 340, 368, 620, 680, 1022, 1180, 1301, 1302, 1366, 1795, 1804, 1817, 1822, 1823, 1838 i 1858. 3) Część wspólna w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 września 2024 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. poz. 1402), które weszło w życie z dniem 25 września 2024 r. Dziennik Ustaw – 5 – Poz. 7 3. Wysokość przyznawanej pomocy indywidualnej, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 11, uzależnia się od sytuacji mate-rialnej i losowej wnioskodawcy.