art. 20 ust. 1–2
Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów
Dz.U. 2007 nr 50 poz. 331
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis ustanawia zasadę zakazu koncentacji przedsiębiorców, która istotnie ogranicza konkurencję na rynku, w tym poprzez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej. Stanowi podstawę do wydania przez Prezesa UOKiK decyzji o zakazie lub, w wyjątkowych przypadkach, o zezwoleniu na fuzję, jeśli przyniesie ona korzyści dla rozwoju ekonomicznego lub gospodarki narodowej.Treść przepisu
Art. 20. 1. Prezes Urzędu zakazuje, w drodze decyzji, dokonania koncentracji, w wyniku której konkurencja na rynku zostanie istotnie ograniczona, w szczególności przez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej na rynku. 2. Prezes Urzędu wydaje, w drodze decyzji, zgodę na dokonanie koncentracji, w wyniku której konkurencja na rynku zostanie istotnie ograniczona, w szczególności przez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej na rynku, w przypadku gdy odstąpienie od zakazu koncentracji jest uzasadnione, a w szczególności: 1) przyczyni się ona do rozwoju ekonomicznego lub postępu technicznego; 2) może ona wywrzeć pozytywny wpływ na gospodarkę narodową.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy