art. 18 ust. 4

Ustawa z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie

Dz.U. 2007 nr 75 poz. 493
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje prawo władającego nieruchomością do odszkodowania za szkody w środowisku powstałe w wyniku działań podmiotu korzystającego ze środowiska. Określa tryb ustalenia wysokości odszkodowania przez organ ochrony środowiska oraz możliwość zaskarżenia decyzji do sądu powszechnego.

Treść przepisu

Art. 18. 1. Władającemu powierzchnią ziemi za szkody, jakie poniósł w wyniku działań, o których mowa w art. 16 pkt 1, przysługuje odszkodowanie od organu ochrony środowiska. W przypadku działań, o których mowa w art. 16 pkt 2 i w art. 17 ust. 4, odszkodowanie przysługuje od podmiotu korzystającego ze środowiska. 2. Na żądanie władającego powierzchnią ziemi organ ochrony środowiska ustala wysokość odszkodowania w drodze decyzji; decyzja jest ostateczna. 3. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 2, organ ochrony środowiska może zasięgnąć opinii rzeczoznawcy majątkowego. 4. Strona niezadowolona z przyznanego odszkodowania może wnieść powództwo do sądu powszechnego. Powództwo przysługuje także w przypadku niewydania decyzji przez właściwy organ ochrony środowiska w terminie 3 miesięcy od dnia zgłoszenia żądania, o którym mowa w ust. 2. 5. Wniesienie powództwa nie wstrzymuje wykonania decyzji, o której mowa w ust. 2.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy