art. 41
Ustawa z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy
Dz.U. 2007 nr 89 poz. 589
Treść przepisu
Art. 41.
1.
Stosunek pracy z pracownikiem wykonującym czynności kontrolne nawiązuje się na podstawie
mianowania, poprzedzonego umową o pracę na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata,
z zastrzeżeniem ust. 4.
2.
Pracowników wykonujących czynności kontrolne mianuje i rozwiązuje z nimi stosunek
pracy Główny Inspektor Pracy.
3.
Mianowanie jest uzależnione od odbycia aplikacji inspektorskiej zakończonej złożeniem
państwowego egzaminu z wynikiem pozytywnym przed komisją egzaminacyjną powołaną przez
Głównego Inspektora Pracy.
4.
Główny Inspektor Pracy może, w przypadkach uzasadnionych kwalifikacjami lub praktyką
zawodową, mianować pracownika wykonującego czynności kontrolne bez uprzedniego zawierania
umowy o pracę, a także bez zachowania wymogu aplikacji inspektorskiej.
5.
Główny Inspektor Pracy określi zakres i tryb przeprowadzania aplikacji inspektorskiej
i państwowego egzaminu, o którym mowa w art. 39 pkt 4.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 20 powołań w bazie.
- III SA/Kr 1419/12 2013-06-04WSA_Krakow
- III SA/Kr 1421/12 2013-06-04WSA_Krakow
- III SA/Kr 1422/12 2013-06-04WSA_Krakow
- VIII SA/Wa 201/12 2012-10-17WSA_Warszawa
- VIII SA/Wa 1064/11 2012-03-07WSA_Warszawa
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy