art. 25 ust. 1

Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych

Dz.U. 2008 nr 228 poz. 1507
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje możliwość ponownego ustalenia wysokości okresowej emerytury kapitałowej (OFE) w przypadku, gdy emeryt ponownie podlega ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym. Przepis zapewnia ochronę przed obniżką świadczenia (wypłata w dotychczasowej wysokości, jeśli nowa kwota jest niższa) oraz automatycznie inicjuje procedurę ponownego ustalenia emerytury z ZUS.

Treść przepisu

Art. 25. 1. Jeżeli po dniu, od którego przyznano okresową emeryturę kapitałową, emeryt podlegał ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, wysokość tej emerytury ulega ponownemu ustaleniu na wniosek emeryta. Przepis art. 24 stosuje się odpowiednio - z tym, że wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia ustala się dla wieku danego ubezpieczonego w dniu złożenia wniosku o ponowne ustalenie wysokości emerytury. 2. Złożenie wniosku o ponowne ustalenie wysokości okresowej emerytury kapitałowej oznacza jednocześnie złożenie wniosku o ponowne ustalenie wysokości emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w trybie art. 108 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. 3. Jeżeli w wyniku ponownego ustalenia wysokości okresowej emerytury kapitałowej kwota świadczenia jest niższa niż dotychczas pobierana, okresową emeryturę kapitałową wypłaca się w dotychczasowej wysokości. 4. Ponowne ustalenie wysokości okresowej emerytury kapitałowej następuje na wniosek zgłoszony nie wcześniej niż po upływie roku kalendarzowego lub po ustaniu ubezpieczeń emerytalnego i rentowych. 5. (uchylony)

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy