art. 50

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

Dz.U. 2009 nr 3 poz. 11
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa procedurę nadawania numerów akcyzowych podmiotom i składom podatkowym oraz wymogi formalne zawarte w zezwoleniu na prowadzenie składu podatkowego, w tym dane identyfikacyjne, lokalizację, rodzaj działalności i zasady zabezpieczenia akcyzowego.

Treść przepisu

Art. 50. 1. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, wydając zezwolenie na prowadzenie pierwszego składu podatko-wego, nadaje podmiotowi odrębną decyzją numer akcyzowy podmiotu prowadzącego skład podatkowy. 2. Dla każdego składu podatkowego wydaje się odrębne zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego oraz określa się odrębny numer akcyzowy składu podatkowego. 3. Zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego określa w szczególności: 1) numer akcyzowy składu podatkowego; 2) adres, pod którym zlokalizowany jest skład podatkowy; 3) rodzaj prowadzonej działalności w składzie podatkowym; Dziennik Ustaw – 98 – Poz. 412 4) rodzaj wyrobów akcyzowych będących przedmiotem działalności w składzie podatkowym; 5) formę i termin obowiązywania zabezpieczenia akcyzowego, a w przypadku zwolnienia podmiotu występującego z wnioskiem o zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego z obowiązku złożenia zabezpieczenia – przewidywaną maksymalną kwotę zobowiązania podatkowego albo przewidywaną maksymalną kwotę zobowiązania podatkowego oraz opłaty paliwowej podlegających zabezpieczeniu akcyzowemu oraz termin ważności zwolnienia z obowiązku zło-żenia zabezpieczenia akcyzowego. 4. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, który wydał zezwolenie, wskazuje w nim numer akcyzowy podmiotu pro-wadzącego skład podatkowy, nadany na podstawie ust. 1. 5. (uchylony)

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy