art. 150
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
Dz.U. 2009 nr 157 poz. 1240
Znaczenie przepisu (AI)
Określa obowiązek zawarcia pisemnej umowy przy udzielaniu dotacji celowej (w tym jednostkom sektora finansów publicznych), gdy nie obowiązują odrębne przepisy. Przepis precyzyjnie wymienia kluczowe elementy umowy, takie jak cel dotacji, wysokość, terminy wykorzystania i zwrotu niewykorzystanych środków oraz tryb kontroli.Treść przepisu
Art. 150. Dysponent części budżetowej lub dysponent środków, o których mowa w art. 127 ust. 2, udzielając dotacji celowej, w tym jednostce sektora finansów publicznych, w przypadku gdy odrębne przepisy lub umowa międzynarodowa nie określają trybu i zasad udzielania lub rozliczania tej dotacji, zawiera umowę, która określa w szczególności: 1) szczegółowy opis zadania, w tym cel, na jaki dotacja została przyznana, i termin jego wykonania;
Dziennik Ustaw – 71 – Poz. 1483 2) wysokość udzielonej dotacji; 3) termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego; 4) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji; 5) termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji, nie dłuższy niż 15 dni od określonego w umowie dnia wykonania zadania, a w przypadku zadania realizowanego za granicą – 30 dni od określonego w umowie dnia jego wykonania; 6) tryb kontroli wykonania zadania; w umowie można postanowić, że kontrola będzie prowadzona na zasadach i w trybie określonych w przepisach o kontroli w administracji rządowej.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy