art. 250

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

Dz.U. 2009 nr 157 poz. 1240
Znaczenie przepisu (AI)
Określa obowiązek zawarcia umowy przy udzielaniu dotacji celowej przez zarząd jednostki samorządu terytorialnego, gdy nie ma odrębnych przepisów. Umowa musi zawierać wysokość dotacji, cel, termin wykorzystania (do końca roku budżetowego) oraz zasady rozliczenia i zwrotu niewykorzystanych środków.

Treść przepisu

Art. 250. Zarząd jednostki samorządu terytorialnego, udzielając dotacji celowej, w tym jednostce sektora finansów publicznych, w przypadku gdy odrębne przepisy lub umowa międzynarodowa nie określają trybu i zasad udzielania lub rozliczania tej dotacji, zawiera umowę, która określa w szczególności: 1) wysokość dotacji, cel lub opis zakresu rzeczowego zadania, na którego realizację są przekazywane środki dotacji; 2) termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego; 3) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji oraz termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji celowej, z tym że termin ten nie może być dłuższy niż terminy zwrotu określone w niniejszym dziale.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy