§ 11

Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 18 lutego 2009 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wyposażenie, tworzenie zaplecza B+R oraz przygotowanie terenów inwestycyjnych w ramach Programu Operacyjnego Rozwój Polski Wschodniej 2007-2013

Dz.U. 2009 nr 34 poz. 271

Treść przepisu

§ 11. 1. Wsparcie na tworzenie zaplecza B+R udzielone przedsiębiorcom lub podmiotom działającym na rzecz rozwoju gospodarczego oraz wsparcie na przygotowanie terenów inwestycyjnych udzielone przedsiębiorcom, w zakresie wydatków wymienionych w § 9 ust. 1 pkt 9-18, stanowi pomoc de minimis i może być udzielone zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. WE L 379 z 28.12.2006, str. 5)20)Rozporządzenie było stosowane do dnia 31 grudnia 2013 r., zgodnie z art. 6 wymienionego rozporządzenia; zastąpione przez rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1).. 2. Pomoc de minimis może być udzielona pod warunkiem, że łącznie z inną pomocą de minimis , otrzymaną w bieżącym roku kalendarzowym oraz w ciągu dwóch poprzedzających lat kalendarzowych z różnych źródeł i w różnych formach, nie przekroczy kwoty 200 000 euro, a w przypadku beneficjenta prowadzącego działalność w sektorze transportu drogowego - 100 000 euro. 3. Pomoc de minimis nie może być udzielona na działalność gospodarczą: 1) w sektorze rybołówstwa i akwakultury w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury18)Utraciło moc na podstawie art. 46 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 1), które weszło w życie z dniem 29 grudnia 2013 r.; rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem rozdziału IV i art. 45, które stosuje się od dnia 13 grudnia 2014 r. Art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 obowiązywał do dnia 12 grudnia 2014 r.; odesłania do rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 odczytuje się jako odesłania do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku IV do tego rozporządzenia.; 2) związaną z produkcją pierwotną produktów rolnych; 3) związaną z przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych, jeżeli: a) wysokość pomocy byłaby ustalana na podstawie ceny lub ilości takich produktów zakupionych od producentów surowców lub wprowadzonych na rynek przez podmioty objęte pomocą lub b) udzielenie pomocy byłoby uzależnione od przekazania jej w części lub w całości producentom surowców; 4) w sektorze górnictwa węgla w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1407/2002 z dnia 23 lipca 2002 r. w sprawie pomocy państwa dla przemysłu węglowego16)Rozporządzenie było stosowane do dnia 31 grudnia 2010 r., zgodnie z art. 14 ust. 3 wymienionego rozporządzenia.. 4. Pomoc de minimis nie może być udzielona beneficjentowi prowadzącemu działalność w zakresie towarowego transportu drogowego na nabycie pojazdów przeznaczonych do takiego transportu. 5. Pomocy de minimis nie udziela się, jeżeli łącznie z inną pomocą udzieloną określonemu beneficjentowi w odniesieniu do tych samych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem spowodowałaby przekroczenie dopuszczalnej intensywności pomocy określonej w przepisach mających zastosowanie przy udzielaniu pomocy innej niż pomoc de minimis.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy