art. 31
Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
Dz.U. 2009 nr 52 poz. 417
Treść przepisu
Art. 31.
1.
Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy mogą wnieść sprzeciw wobec opinii albo orzeczenia
określonych w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, jeżeli opinia albo orzeczenie ma wpływ na prawa lub obowiązki pacjenta wynikające
z przepisów prawa.
2.
Sprzeciw wnosi się do Komisji Lekarskiej działającej przy Rzeczniku Praw Pacjenta,
za pośrednictwem Rzecznika Praw Pacjenta, w terminie 30 dni od dnia wydania opinii
albo orzeczenia przez lekarza orzekającego o stanie zdrowia pacjenta.
3.
Sprzeciw wymaga uzasadnienia, w tym wskazania przepisu prawa, z którego wynikają prawa
lub obowiązki, o których mowa w ust. 1.
4.
W przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 3 sprzeciw jest zwracany osobie,
która go wniosła.
5.
Komisja Lekarska na podstawie dokumentacji medycznej oraz, w miarę potrzeby, po przeprowadzeniu
badania pacjenta, wydaje orzeczenie niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni
od dnia wniesienia sprzeciwu.
6.
Komisja Lekarska wydaje orzeczenie bezwzględną większością głosów w obecności pełnego
składu tej komisji.
7.
Od rozstrzygnięcia Komisji Lekarskiej nie przysługuje odwołanie.
8.
Do postępowania przed Komisją Lekarską nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
9.
Przepisów ust. 1-8 nie stosuje się w przypadku postępowania odwoławczego w odniesieniu
do opinii i orzeczeń, uregulowanego w odrębnych przepisach.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 2 powołań w bazie.
- II CSKP 2233/22 2024-11-22Civil
- II CSKP 804/22 2023-12-06Civil
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy