art. 3

Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia

Dz.U. 2009 nr 52 poz. 419
Znaczenie przepisu (AI)
Określa podstawowe warunki do uzyskania tytułu konsultanta w ochronie zdrowia, wymagając posiadania tytułu specjalisty oraz gwarancji należytego i bezstronnego wykonywania zadań. Przepis reguluje również zasady łączenia funkcji, zabraniając jednoczesnego pełnienia funkcji konsultanta krajowego i wojewódzkiego oraz ograniczając pełnienie funkcji krajowej tylko do jednej dziedziny.

Treść przepisu

Art. 3. 1. Konsultantem może być osoba, która posiada tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny, farmacji lub innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, a w przypadku braku specjalisty w danej dziedzinie – w dziedzinie pokrewnej, oraz daje rękojmię należytego i bezstronnego wykonywania zadań konsultanta. 2. Nie można łączyć funkcji konsultanta krajowego i konsultanta wojewódzkiego oraz wojskowej służby zdrowia. 3. Ta sama osoba może pełnić funkcję konsultanta wojewódzkiego w tej samej dziedzinie w innym województwie. 4. Ta sama osoba może pełnić funkcję konsultanta krajowego tylko w jednej dziedzinie medycyny, farmacji lub innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy