§ 3

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w˝ycie po up∏ywie14 dni od dnia og∏oszenia.Minister Rolnictwa iRozwoju Wsi: M. Sawicki94ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA IROZWOJU WSI1)zdnia 14 stycznia 2009r.wsprawie metod analiz zwiàzanych zdokonywaniem oceny miodu——————1)Minister Rolnictwa iRozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini-stracji rzàdowej — rynki rolne, na podstawie § 1 ust.2pkt3 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów zdnia16listopada 2007r. wsprawie szczegó∏owego zakresudzia∏ania Ministra Rolnictwa iRozwoju Wsi (Dz.U. Nr216,poz.1599). 2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏yog∏oszone wDz.U. z2006r. Nr170, poz.1217, Nr171,poz.1225 iNr208, poz.1541, z2007r. Nr176, poz.1238oraz z2008r. Nr214, poz.1346 iNr 227, poz. 1505.Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra RolnictwaiRozwoju Wsi zdnia 14 stycznia 2009 r. (poz. 94)METODY ANALIZ ZWIÑZANE ZDOKONYWANIEM OCENY MIODUI. Metoda analizy — wzakresie oznaczaniazawartoÊci wody wmiodzie1. DefinicjaMetoda okreÊla zawartoÊç wody wmiodziewyra˝onà wprocentach wagowych, odpowia-dajàcà oznaczonemu wspó∏czynnikowi refrak-cji lub ekstraktu. 2. Zasada metodyZawartoÊç wody okreÊla si´ refraktometryczniewmiodzie znajdujàcym si´ wstanie p∏ynnym. 3. Aparatura isprz´tWmetodzie u˝ywa si´ podstawowego sprz´-tu laboratoryjnego oraz:1) refraktometru;2) wagi analitycznej, umo˝liwiajàcej zwa˝e-niezdok∏adnoÊcià do 0,001g iodczyt do0,0001g;3) ∏aêni wodnej.4. Wykonanie oznaczenia:1) wprobówce umieszcza si´ oko∏o 5g dobrzewymieszanego miodu, odwa˝onego zdo-k∏adnoÊcià do 0,001g; nast´pnie probówk´zamyka si´ korkiem, aumieszczony wniejmiód doprowadza si´ do stanu p∏ynnegoprzez podgrzewanie w∏aêni wodnej wtem-peraturze 35÷45°C; 2) za pomocà pr´cika szklanego, na suchymdolnym pryzmacie refraktometru, umiesz-cza si´ kilka kropli miodu, po czym rozpro-wadza si´ po ca∏ej powierzchni pryzmatuiprzykrywa suchym pryzmatem matowym;3) wykonuje si´ pomiar iodczytuje na podzia∏-ce wspó∏czynnik za∏amania Êwiat∏a (refrak-cji) zdok∏adnoÊcià do czwartego miejsca poprzecinku; wprzypadku wykonania pomiaruwtemperaturze innej ni˝ 20°C, na ka˝dystopieƒ podwy˝szenia temperatury nale˝yzwi´kszyç zmierzony wspó∏czynnik refrakcjio0,00023, ana ka˝dy stopieƒ poni˝ej 20°Cobni˝yç wspó∏czynnik ot´ samà wielkoÊç. Dziennik Ustaw Nr 17—2019—Poz. 945. Prezentacja wynikówZtablicy odczytuje si´ zawartoÊç wody wpro-centach wagowych, odpowiadajàcà oznaczo-nemu wspó∏czynnikowi refrakcji lub ekstraktu.Za wynik nale˝y przyjàç Êrednià arytmetycznàwyników co najmniej dwóch równoleg∏ychoznaczeƒ nieró˝niàcych si´ wi´cej ni˝ o0,2%.Wynik podaje si´ zdok∏adnoÊcià do jednegomiejsca po przecinku.Zale˝noÊç wspó∏czynnika za∏amania Êwiat∏a (refrakcji -nD20), zawartoÊci wody (% m/m) iekstraktuwmiodzie Dziennik Ustaw Nr 17—2020—Poz. 946. Zanalizy laboratoryjnej sporzàdza si´protokó∏, który zawiera:1) nazw´ zastosowanej metody;2) uzyskane wyniki;3) wszystkie czynnoÊci niewymienione wme-todzie lub uznane za nieobowiàzkowe, ∏àcz-nie ze szczegó∏ami ka˝dej okolicznoÊci, któ-ra mog∏a wp∏ynàç na wynik oznaczenia;4) informacje niezb´dne do pe∏nego zidentyfi-kowania próbki.II. Metoda analizy — wzakresie oznaczaniazawartoÊci substancji nierozpuszczal-nych wwodzie zawartych wmiodzie1. DefinicjaMetoda okreÊla zawartoÊç substancji nieroz-puszczalnych wwodzie zawartych wmiodziewyra˝onà wprocentach wagowych. 2. Zasada metodyZawartoÊç substancji nierozpuszczalnychwwodzie zawartych wmiodzie okreÊla si´ napodstawie osadu uzyskanego podczas przesà-czenia rozpuszczonego miodu przez sàczek. 3. Aparatura isprz´tWmetodzie u˝ywa si´ podstawowego sprz´tulaboratoryjnego oraz:1) wagi analitycznej, umo˝liwiajàcej zwa˝eniezdok∏adnoÊcià do 0,001g iodczyt do0,0001g;2) zlewki opojemnoÊci 150 ml;3) sàczka iloÊciowego zmi´kkiej bibu∏y;4) suszarki;5) eksykatora;6) naczynka wagowego. 4. Wykonanie oznaczenia:1) wzlewce opojemnoÊci 150 ml umieszczasi´ oko∏o 25g miodu, odwa˝onego zdok∏ad-noÊcià do 0,01g, irozcieƒcza woko∏o100 ml wody otemperaturze oko∏o 70°C; 2) sàczek iloÊciowy zmi´kkiej bibu∏y do sàcze-nia wysusza si´ wnaczyniu wagowym przez1 godzin´ wsuszarce otemperaturze100÷105°C iwa˝y si´ zdok∏adnoÊcià do0,0001g; nast´pnie roztwór miodu przesà-cza si´ przez przygotowany sàczek, osad nasàczku przemywa si´ wodà otemperaturze70°C do momentu ca∏kowitego wyp∏ukaniamiodu zsàczka, po czym sàczek zosademumieszcza si´ wzwa˝onym naczynku wago-wym isuszy przez 1 godzin´ wsuszarceotemperaturze 100÷105°C; po ostudzeniuweksykatorze sàczek zosadem nale˝y zwa-˝yç zdok∏adnoÊcià do 0,0001g. Dziennik Ustaw Nr 17—2021—Poz. 945. Prezentacja wynikówZawartoÊç substancji nierozpuszczalnych wwo-dzie zawartych wmiodzie przedstawia si´ wpro-centach wagowych. Jako wynik podaje si´ Êred-nià zdwóch powtórzeƒ. Wynik podaje si´ zdo-k∏adnoÊcià do jednego miejsca po przecinku.6. Zanalizy laboratoryjnej sporzàdza si´protokó∏, który zawiera:1) nazw´ zastosowanej metody;2) uzyskane wyniki;3) wszystkie czynnoÊci niewymienione wme-todzie lub uznane za nieobowiàzkowe, ∏àcz-nie ze szczegó∏ami ka˝dej okolicznoÊci, któ-ra mog∏a wp∏ynàç na wynik oznaczenia;4) informacje niezb´dne do pe∏nego zidentyfi-kowania próbki.III. Metoda analizy — wzakresie oznaczaniazawartoÊci fruktozy, glukozy isacharozywmiodzie1. DefinicjaZawartoÊç cukrów: fruktozy, glukozy isacharo-zy wmiodzie stanowi ich procentowy udzia∏,obliczany wed∏ug wzoru okreÊlonego wust. 6. 2. Zasada metodyPo przefiltrowaniu wodnego roztworu miodu,zawartoÊç cukrów oznacza si´ metodà chro-matografii cieczowej. Piki identyfikuje si´ napodstawie ich czasów retencji. Oznaczenie ilo-Êciowe przeprowadza si´, wykorzystujàc stan-dard zewn´trzny iopierajàc si´ na powierzchnilub wysokoÊci piku.3. Aparatura isprz´tDopuszcza si´ stosowanie innej kolumny chro-matograficznej oraz odpowiednio innych usta-wieƒ chromatografu ni˝ opisane wmetodziezzastrze˝eniem, ˝e wprzypadku sporów, zaw∏aÊciwy uznaje si´ wynik uzyskany przy za-stosowaniu kolumny iustawieƒ chromatogra-fu, zgodnie zniniejszà metodà.Wmetodzie u˝ywa si´ podstawowego sprz´tulaboratoryjnego oraz:1) chromatografu cieczowego zdetektorem re-fraktometrycznym (RI), pompà, autosample-rem, piecem do kolumn umo˝liwiajàcymutrzymanie temperatury na poziomie 30°Coraz integratorem lub komputerem zbierajà-cym dane pomiarowe;2) kolumny chromatograficznej ze stali nie-rdzewnej, oÊrednicy 4,6mm, od∏ugoÊci250mm, wype∏nionej ˝elem krzemionko-wym modyfikowanym grupami aminowy-mi, orozmiarze czàstek 5÷7 μm;3) wagi analitycznej, umo˝liwiajàcej zwa˝eniezdok∏adnoÊcià do 0,001g iodczyt do0,0001g;4) ∏aêni ultradêwi´kowej;5) strzykawki zfiltrem strzykawkowym opo-rach 0,45 μm;6) fiolek do próbek;7) kolby miarowej opojemnoÊci 100 ml; 8) pipety opojemnoÊci 25 ml; 9) zlewki. 4. Je˝eli wmetodzie nie okreÊlono ina-czej, to stosuje si´ odczynniki ostop-niu czystoÊci: czysty do analiz (cz.d.a.).Wmetodzie wykorzystuje si´:1) metanol ostopniu czystoÊci do HPLC;2) acetonitryl ostopniu czystoÊci do HPLC;3) wod´ destylowanà lub demineralizowanàalbo oco najmniej równorz´dnej czystoÊci;4) wzorce chromatograficzne glukozy, fruktozyisacharozy.5. Wykonanie oznaczenia:1) odwa˝a si´ zdok∏adnoÊcià do 0,001g oko∏o:2g glukozy, 1,5g fruktozy i0,25g sacharozy,nawa˝ki wzorców rozpuszcza si´ wzlewcewoko∏o 40 ml wody; nast´pnie pipetà prze-nosi si´ 25 ml metanolu do kolby pomiaro-wej opojemnoÊci 100 ml; po czym przenosisi´ iloÊciowo roztwór wzorców do kolbyzmetanolem iuzupe∏nia si´ do kreski wodà;mieszanina wzorców ma trwa∏oÊç 4tygo-dnie — je˝eli jest przechowywana wtempe-raturze +4°C, lub 6 miesi´cy — je˝eli jestprzechowywana wtemperaturze –18°C;2) nale˝y odwa˝yç oko∏o 5g miodu zdok∏ad-noÊcià do 0,001g; po czym wzlewce roz-puszcza si´ miód woko∏o 40 ml wody; pipe-tà przenosi si´ 25 ml metanolu do kolby po-miarowej opojemnoÊci 100 ml; nast´pnieprzenosi si´ iloÊciowo roztwór miodu dokolby zmetanolem iuzupe∏nia si´ do kreskiwodà; przechowuje si´ tak jak roztwór wzor-cowy;3) za pomocà strzykawki zfiltrem strzykawko-wym nape∏nia si´ fiolki autosamplera od-dzielnie roztworem próbki iroztworemwzorcowym;4) przygotowuje si´ faz´ ruchomà; nale˝y wy-mieszaç acetonitryl zwodà wstosunku80:20 (v/v) iodgazowaç;5) podczas analizy chromatograficznej stosujesi´ poni˝sze ustawienia chromatografu:a) przep∏yw: 1,3 ml/min,b) temperatura kolumny idetektora: 30°C,c) obj´toÊç próbki podawana na kolumn´:10 μl;6) je˝eli nie jest mo˝liwe przeprowadzenieanalizy w30°C ije˝eli detektor nie mo˝ebyç termostatowany w30°C, analiz´ prze-prowadza si´ wtemperaturze pokojowej;7) roztwór próbki oraz roztwór wzorcowy pod-daje si´ chromatografii.6. Obliczenia oraz prezentacja wyników:1) cukry wmiodzie identyfikuje si´, aich iloÊçokreÊla poprzez porównanie czasów retencjiipowierzchni pików cukrów wmiodzie ztymi,które sà obecne wroztworze wzorcowym; Dziennik Ustaw Nr 17—2022—Poz. 942) procentowy udzia∏ cukru „W” oblicza si´wed∏ug wzoru:A1x V1x m1W= ——————— x 100,A2x V2x m0wktórym: A1— oznacza powierzchni´ piku lub wyso-koÊç piku okreÊlonego cukru wroz-tworze próbki, wjednostkach po-wierzchni lub d∏ugoÊci, A2— oznacza odpowiednio powierzchni´piku lub wysokoÊç piku okreÊlonegocukru wroztworze wzorcowym, wjed-nostkach powierzchni lub d∏ugoÊci,V1— oznacza ca∏kowità obj´toÊç roztworupróbki, wmililitrach, V2— oznacza ca∏kowità obj´toÊç roztworuwzorcowego, wmililitrach,m1— oznacza nawa˝k´ wzorca danego cu-kru, wgramach,m0— oznacza nawa˝k´ miodu, wgramach;3) wynik koƒcowy podaje si´ zdok∏adnoÊciàdo jednego miejsca po przecinku; zawartoÊçfruktozy iglukozy podaje si´ jako sum´ tychdwóch cukrów; zawartoÊç sacharozy podajesi´ jako wynik odr´bny. 7. PowtarzalnoÊç1) ró˝nica mi´dzy wynikami dwóch oznaczeƒzawartoÊci glukozy przeprowadzonych jed-noczeÊnie lub wkrótkim odst´pie czasu natej samej próbce, przez tego samego anali-tyka, wtych samych warunkach, nie powin-na przekraczaç 1,1g na 100g próbki;2) ró˝nica mi´dzy wynikami dwóch oznaczeƒzawartoÊci fruktozy przeprowadzonych jed-noczeÊnie lub wkrótkim odst´pie czasu natej samej próbce, przez tego samego anali-tyka, wtych samych warunkach, nie powin-na przekraczaç 1,0g na 100g próbki;3) ró˝nica mi´dzy wynikami dwóch oznaczeƒzawartoÊci sacharozy przeprowadzonychjednoczeÊnie lub wkrótkim odst´pie cza-suna tej samej próbce, przez tego same-goanalityka, wtych samych warunkach,niepowinna przekraczaç 0,4g na 100gpróbki.8. Zanalizy laboratoryjnej sporzàdza si´protokó∏, który zawiera:1) nazw´ zastosowanej metody;2) uzyskane wyniki;3) wszystkie czynnoÊci niewymienione wme-todzie lub uznane za nieobowiàzkowe, ∏àcz-nie ze szczegó∏ami ka˝dej okolicznoÊci, któ-ra mog∏a wp∏ynàç na wynik oznaczenia;4) informacje niezb´dne do pe∏nego zidentyfi-kowania próbki.IV. Metoda analizy — wzakresie oznaczaniazawartoÊci 5-hydroksymetylofurfuraluwmiodzie1. DefinicjaMetoda okreÊla st´˝enie 5-(hydroksymetylo-)fu-rano-2-karboaldehydu. Wynik wyra˝a si´ wmiligramach na kilogram.2. Zasada metodyZawartoÊç hydroksymetylofurfuralu (HMF)okreÊla si´ wklarownym, przefiltrowanym,wodnym roztworze miodu przy u˝yciu metodyHPLC zodwróconymi fazami idetekcjà UV.Otrzymany sygna∏ porównuje si´ zwzorcamioznanym st´˝eniu. 3. Aparatura isprz´tDopuszcza si´ stosowanie innej kolumny chro-matograficznej oraz odpowiednio innych usta-wieƒ chromatografu ni˝ opisane wmetodziezzastrze˝eniem, ˝e wprzypadku sporów, zaw∏aÊciwy uznaje si´ wynik uzyskany przy za-stosowaniu kolumny iustawieƒ chromatogra-fu, zgodnie zniniejszà metodà.Wmetodzie u˝ywa si´ podstawowego sprz´tulaboratoryjnego oraz:1) chromatografu cieczowego HPLC zdetekto-rem UV oraz integratorem lub komputeremzodpowiednim oprogramowaniem;2) kolumny zwype∏nieniem dla fazy odwróco-nej C18; 3) filtru membranowego oporach 0,45 μm;4) wagi analitycznej, umo˝liwiajàcej zwa˝eniezdok∏adnoÊcià do 1 mg iodczyt do 0,1 mg;5) kolby miarowej opojemnoÊci: 50, 100 ml;6) zlewki opojemnoÊci 50 ml;7) pipety opojemnoÊci 0,5 ml.4. Je˝eli wmetodzie nie okreÊlono ina-czej, to stosuje si´ odczynniki ostop-niu czystoÊci: czysty do analiz (cz.d.a.).Wmetodzie wykorzystuje si´: 1) wod´-metanol (90+10 obj´toÊciowo), obaodczynniki ostopniu czystoÊci do HPLC — fa-za ruchoma; 2) roztwory wzorcowe: roztwór wodny 5-(hy-droksymetylo-)furano-2-karboaldehydu, 1, 2,5 i10 mg/l, roztwór powinien zostaç przygo-towany wdniu u˝ycia;3) ˝elazocyjanek potasu K4Fe(CN)6x 3H2O;4) octan cynku Zn(CH3COO)2x 2H2O;5) roztwór Carreza I: 15g ˝elazocyjanku pota-sowego 3-wodnego rozpuÊciç wwodziewkolbie pomiarowej opojemnoÊci 100 mliuzupe∏niç wodà do kreski;6) roztwór Carreza II: 30g octanu cynku 2-wod-nego rozpuÊciç wwodzie wkolbie pomiaro-wej opojemnoÊci 100 ml iuzupe∏niç wodàdo kreski.5. Wykonanie oznaczenia: 1) oznaczanie zawartoÊci HMF wroztworzewzorcowym: absorbancja Aprzygotowane- Dziennik Ustaw Nr 17—2023—Poz. 94go roztworu wzorcowego jest okreÊlanaprzy u˝yciu spektrofotometru UV przy d∏u-goÊci fali 285 nm w1cm kwarcowych kuwe-tach wobec wody jako Êlepej próbki; st´˝e-nie roztworu wzorcowego oblicza si´ we-d∏ug wzoru:AX= ——————x 1000,1 x 133,57wktórym:X— oznacza st´˝enie roztworu wzor-cowego, wmiligramach na litr,A— oznacza absorbancj´ roztworuwzorcowego, 133,57— oznacza wartoÊç absorpcji a1%;cm2) wyliczona zawartoÊç musi korespondowaçze specyfikacjami podanymi przez dostaw-c´; roztwór wzorcowy przechowuje si´wtemperaturze 4÷8°C watmosferze azotu;roztwór jest skrajnie higroskopijny; jeÊli st´-˝enie HMF jest wy˝sze od 50 mg/kg, odwa˝asi´ mniejszà nawa˝k´ próbki miodu;3) oznaczanie zawartoÊci HMF wroztworzepróbki miodu: odwa˝a si´ oko∏o 10g próbkimiodu zdok∏adnoÊcià do 0,0001g do 50 mlzlewki; nast´pnie rozpuszcza si´ próbk´woko∏o 25 ml wody iprzenosi iloÊciowo dokolby miarowej opojemnoÊci 50 ml; po czymdodaje si´ po 0,5 ml roztworów CarrezaIiCarreza II, anast´pnie kolb´ uzupe∏nia dokreski wodà; potem przesàcza si´ przez sà-czek karbowany inast´pnie przefiltrowujeprzez filtr membranowy oporach 0,45 μmwcelu otrzymania roztworu próbki gotowegodo analizy chromatograficznej; je˝eli próbkajest poddawana analizie wczasie do pó∏ go-dziny od przygotowania roztworu, nie jest ko-nieczne stosowanie roztworów Carreza;4) podczas analizy chromatograficznej stosujesi´ poni˝sze ustawienia chromatografu:a) szybkoÊç przep∏ywu: 1,0 ml/minut´,b) obj´toÊç nastrzyku: 20 μl roztworu próbkilub roztworu wzorcowego,c) detekcja: UV d∏ugoÊç fali 285 nm;5) poddaje si´ chromatografii roztwór próbkioraz roztwór wzorcowy. 6. Obliczenia isposób przedstawieniawynikówZawartoÊç HMF wroztworze próbki oblicza si´poprzez porównanie odpowiednich po-wierzchni pików dla roztworu próbki oraz roz-tworu wzorcowego, po uwzgl´dnieniu rozcieƒ-czenia. Istnieje liniowa zale˝noÊç pomi´dzyst´˝eniem apowierzchnià piku dla HMF. Wyni-ki podaje si´ wmg/kg miodu zdok∏adnoÊciàdo jednego miejsca po przecinku. 7. PowtarzalnoÊçRó˝nica mi´dzy wynikami dwóch oznaczeƒprzeprowadzonych jednoczeÊnie lub wkrótkimodst´pie czasu na tej samej próbce, przez tegosamego analityka, wtych samych warunkach,nie powinna przekraczaç:1) 10% Êredniego wyniku dla zawartoÊci HMFponi˝ej 20 mg/kg;2) 5% Êredniego wyniku dla zawartoÊci HMFrównej lub wy˝szej 20 mg/kg.8. Zanalizy laboratoryjnej sporzàdza si´protokó∏, który zawiera:1) nazw´ zastosowanej metody;2) uzyskane wyniki;3) wszystkie czynnoÊci niewymienione wme-todzie lub uznane za nieobowiàzkowe, ∏àcz-nie ze szczegó∏ami ka˝dej okolicznoÊci, któ-ra mog∏a wp∏ynàç na wynik oznaczenia;4) informacje niezb´dne do pe∏nego zidentyfi-kowania próbki.V. Metoda analizy — wzakresie oznaczaniazawartoÊci proliny wmiodzie1. Zasada oznaczaniaOznaczanie zawartoÊci proliny polega na wy-odr´bnieniu jej zinnych aminokwasów mioduza pomocà izopropanolu ipomiarów kolory-metrycznych jej barwnego kompleksu zninhy-drynà. Wynik wyra˝a si´ wmiligramach na100g miodu.2. Wmetodzie u˝ywa si´ podstawowegosprz´tu laboratoryjnego oraz spektro-fotometru. 3. Je˝eli wmetodzie nie okreÊlono ina-czej, to stosuje si´ odczynniki ostop-niu czystoÊci: czysty do analiz (cz.d.a.).Wmetodzie wykorzystuje si´: 1) st´˝ony kwas mrówkowy;2) 3% (m/m) roztwór ninhydryny wdwume-toksyetanolu wolnym od nadtlenków (eterjednometylowy glikolu etylenowego —CH3OCH2CH2OH); 3) wodny roztwór izopropanolu 1:1 (V/V);4) wzorzec proliny. 4. Wykonanie oznaczenia:1) odwa˝a si´ oko∏o 2,5g miodu zdok∏adno-Êcià do czwartego miejsca po przecinkuiprzenosi iloÊciowo do kolby pomiarowejopojemnoÊci 50 ml, dope∏nia si´ wodà dokreski;2) za pomocà pipety przenosi si´ 0,5 ml roz-tworu miodu do 3 probówek (20 x 150mm,zteflonowym korkiem inakr´tkami), dodaje0,25 ml st´˝onego kwasu mrówkowego,1ml 3% (m/m) roztworu ninhydrynywdwumetoksyetanolu wolnym od nadtlen-ków; po czym zamyka si´, miesza iumiesz-cza na 15 minut we wrzàcej ∏aêni wodnej;nast´pnie studzi si´ do 22°C wciàgu 5 mi-nut idodaje 5 ml wodnego roztworu izopro-panolu [1:1 (V/V)]; po czym nale˝y wymie-szaç izmierzyç ekstynkcj´ przy d∏ugoÊci fali520 nm, obok próbki zerowej zrobionejz0,5ml roztworu miodu, 1,25 ml wodyi5ml wodnego roztworu izopropanolu[1:1(V/V)]; Dziennik Ustaw Nr 17—2024—Poz. 943) sporzàdza si´ krzywà wzorcowà wnast´pu-jàcy sposób:a) odwa˝a si´ 40 mg (zdok∏adnoÊcià do0,0001 g) proliny irozpuszcza w1000 mlwody; ztego pobiera si´ 10, 25, 50 mlirozcieƒcza wodà do 100 ml, b) zotrzymanych roztworów oraz zroztworuwyjÊciowego pobiera si´ po 0,5 ml iozna-cza ekstynkcj´ (jak wpkt 2), stosujàc za-miast roztworu miodu kolejne rozcieƒcze-nie proliny,c) krzywà wzorcowà wykreÊla si´ wuk∏a-dzie: absorpcja — μg proliny/0,5 ml;4) zkrzywej wzorcowej odczytuje si´ zawar-toÊç proliny. 5. Obliczenia oraz prezentacja wynikówZawartoÊç proliny wmg/100g miodu (P) obli-cza si´ wed∏ug wzoru:P = Ax 4,wktórym:A— oznacza iloÊç μg proliny w0,5 ml badane-go roztworu (odczyt zkrzywej wzorcowej),4— oznacza wspó∏czynnik rozcieƒczeƒ.Ró˝nica mi´dzy wynikami dwóch oznaczeƒprzeprowadzonych jednoczeÊnie lub wkrótkimodst´pie czasu na tej samej próbce, przez tegosamego analityka, wtych samych warunkach,nie powinna przekraczaç 5% wyniku Êrednie-go. Wynik podaje si´ zdok∏adnoÊcià do jedne-go miejsca po przecinku.6. Zanalizy laboratoryjnej sporzàdza si´protokó∏, który zawiera:1) nazw´ zastosowanej metody;2) uzyskane wyniki;3) wszystkie czynnoÊci niewymienione wme-todzie lub uznane za nieobowiàzkowe, ∏àcz-nie ze szczegó∏ami ka˝dej okolicznoÊci, któ-ra mog∏a wp∏ynàç na wynik oznaczenia;4) informacje niezb´dne do pe∏nego zidentyfi-kowania próbki.Vl. Metoda analizy — wzakresie oznaczaniaudzia∏u py∏ku przewodniego wmiodzie1. DefinicjaUdzia∏ py∏ku przewodniego wmiodzie okreÊlasi´ na podstawie analizy py∏kowej miodu.Zpróbki miodu wyodr´bnia si´ py∏ek roÊliny,którego zawartoÊç wyst´puje wznacznej prze-wadze. Wynik wyra˝a si´ wprocentach.2. Zasada metodyOznaczanie polega na okreÊleniu procentowe-go udzia∏u py∏ków poszczególnych gatunkówroÊlin wmiodzie. Na tej podstawie okreÊla si´odmian´ miodu nektarowego nazwà tej roÊli-ny, której procentowa zawartoÊç py∏ku wmio-dzie wyst´puje wznacznej przewadze. 3. Aparatura isprz´tWmetodzie u˝ywa si´ podstawowego sprz´tulaboratoryjnego oraz:1) wagi technicznej;2) mikroskopu laboratoryjnego;3) wirówki 3000 obrotów/minut´;4) palnika spirytusowego;5) termometru ze skalà stopniowà do 100°C.4. Wykonanie oznaczenia:1) wa˝y si´ oko∏o 10g miodu wprobówce wi-rówkowej opojemnoÊci 20 ml, dope∏nia si´wodà otemperaturze oko∏o 50°C do 20 mlimiesza pr´cikiem do ca∏kowitego rozpusz-czenia miodu; nast´pnie wiruje si´ przez5÷10 minut przy pr´dkoÊci 3000 obro-tów/minut´; po czym pipetà odciàga si´ostro˝nie p∏yn znad osadu; nape∏nia si´ pro-bówki wodà do 20 ml ipowtórnie wiruje,anast´pnie dekantuje; gdy osadu jest oko∏o0,1 ml, pozostawia si´ nad nim warstw´ wo-dy gruboÊci oko∏o 0,5cm, gdy osadu jestoko∏o 0,3 ml, pozostawia si´ 1cm warstw´wody; osad nale˝y wymieszaç; 2) pobiera si´ mikropipetà 0,1 ml dok∏adniewymieszanego osadu, przenosi na szkie∏kopodstawowe irozprowadza równomierniena powierzchni 1 cm2(wykreÊlonegouprzednio na odwrotnej wzgl´dem rozmazustronie szkie∏ka); zdrugiej probówki widen-tyczny sposób przygotowuje si´ drugi roz-maz na tym samym szkie∏ku podstawowym;preparat nale˝y nieco podsuszyç. Umiesz-cza si´ kropl´ ˝elatyny na szkie∏ku przykryw-kowym, szkie∏ka nale˝y po∏àczyç, k∏adàcszkie∏ko przykrywkowe od góry na szkie∏kopodstawowe; przed przystàpieniem do wy-konania preparatu nale˝y zwróciç uwag´ nadok∏adne umycie szkie∏ek, pr´cików ipipet; 3) preparat poczàtkowo bada si´ ogólnie dlazorientowania si´, czy powsta∏ równomier-ny rozk∏ad ziaren py∏ku na szkie∏ku; nale˝ypoliczyç 300 kolejnych ziaren py∏ku, przesu-wajàc preparat pasami równomiernie za po-mocà Êrub stolika; liczb´ ziaren py∏ku po-szczególnych roÊlin zestawia si´ wtabeli;gatunki nieokreÊlone zapisuje si´ jako inne;oddzielnie notuje si´ liczb´ ziaren py∏ku roÊlin wiatropylnych inienektarujàcych.5. Prezentacja wyników:1) od policzonych 300 ziaren py∏ku nale˝y odli-czyç wszystkie ziarna py∏ku roÊlin wiatropyl-nych iniewydzielajàcych nektaru; udzia∏py∏ku przewodniego (X) oblicza si´ wpro-centach wed∏ug wzoru:p x 100X= —————,zwktórym:p— oznacza liczb´ ziaren py∏ku wyst´-pujàcego wznacznej przewadze,z— oznacza liczb´ ziaren py∏ku roÊlinnektarujàcych; Dziennik Ustaw Nr 17—2025—Poz. 942) wcelu dok∏adniejszego okreÊlenia odmianymiodu przyjmuje si´ Êrednià zkilku ozna-czeƒ (co najmniej dwóch); 3) wprzypadku ró˝nicy mi´dzy wynikami zpo-szczególnych oznaczeƒ wi´kszej ni˝ 5%, wy-konuje si´ nast´pne oznaczania; do oblicze-nia Êredniej przyjmuje si´ dwa lub trzy wyni-ki onajbli˝szej wzgl´dem siebie wartoÊci. 6. Zanalizy laboratoryjnej sporzàdza si´protokó∏, który zawiera:1) nazw´ zastosowanej metody;2) uzyskane wyniki;3) wszystkie czynnoÊci niewymienione wme-todzie lub uznane za nieobowiàzkowe, ∏àcz-nie ze szczegó∏ami ka˝dej okolicznoÊci, któ-ra mog∏a wp∏ynàç na wynik oznaczenia;4) informacje niezb´dne do pe∏nego zidentyfi-kowania próbki.VIl.Metoda analizy — wzakresie oznaczaniaprzewodnoÊci elektrycznej w∏aÊciwejmiodu1. DefinicjaPrzewodnoÊcià elektrycznà w∏aÊciwà miodujest przewodnoÊç 1 ml 20% (m/m) roztworumiodu wprzeliczeniu na suchà mas´, wtem-peraturze 20°C. Wynik wyra˝a si´ wmili-simensach na centymetr (mS x cm–1). 2. Zasada metodyOznaczanie przewodnoÊci elektrycznej w∏aÊci-wej miodu polega na pomiarze oporu elek-trycznego za pomocà naczynka kondukto-metrycznego, roztworu zawierajàcego 20gmiodu wprzeliczeniu na suchà mas´, w100 mlwody destylowanej. 3. Aparatura isprz´tWmetodzie u˝ywa si´ podstawowego sprz´tulaboratoryjnego oraz:1) miernika przewodnoÊci;2) wagi analitycznej;3) ∏aêni wodnej; 4) naczynka konduktometrycznego;5) termometru ze skalà stopniowà do 100°C;6) kolby miarowej opojemnoÊci: 100 mli1000ml;7) zlewki. 4. Je˝eli wmetodzie nie okreÊlono ina-czej, to stosuje si´ odczynniki ostop-niu czystoÊci: czysty do analiz (cz.d.a.).Wmetodzie wykorzystuje si´: 1) wod´ Êwie˝o destylowanà;2) roztwór chlorku potasu, 0,1 M, przygotowa-ny na dzieƒ przed zastosowaniem wnast´-pujàcy sposób: w1000 ml kolbie rozpuszczasi´ wniewielkiej iloÊci wody (Êwie˝o desty-lowanej) 7,4557g chlorku potasu (KCl) wy-suszonego wtemperaturze 130°C idope∏-nia do kreski.5. Wykonanie oznaczenia:1) odwa˝a si´ zdok∏adnoÊcià do 0,001g na-wa˝k´ oko∏o 20g miodu wprzeliczeniu nasuchà mas´, wyliczonà wed∏ug wzoru:20 g x 100M = ——————,MSwktórym:M— oznacza potrzebnà nawa˝k´ miodu,wgramach,MS— oznacza zawartoÊç suchej masy, któ-ra jest równa: 100% minus zawar-toÊç wody (oznaczonej wed∏ug meto-dy analizy — wzakresie oznaczaniazawartoÊci wody wmiodzie); 2) odwa˝onà iloÊç miodu rozpuszcza si´ wnie-wielkiej iloÊci wody destylowanej w100 mlkolbie miarowej idope∏nia do kreski; 3) je˝eli naczynko konduktometryczne nie mawyznaczonej sta∏ej, okreÊla si´ jà wnast´-pujàcy sposób:a) umieszcza si´ 40 ml roztworu chlorku po-tasu wzlewce; nast´pnie pod∏àcza si´ na-czynko konduktometryczne do miernikaprzewodnoÊci, przemywa je roztworemchlorku potasu izanurza wroztworzewraz ztermometrem, po czym odczytujesi´ przewodnoÊç elektrycznà roztworuwmS wmomencie, gdy roztwór osiàgnietemperatur´ 20°C (± 0,5°C); wcelu unik-ni´cia zafa∏szowania odczytu wzwiàzkuzefektem polaryzacji, czas pomiaru powi-nien byç mo˝liwie najkrótszy, b) oblicza si´ sta∏à naczynka K wed∏ug wzoru:K = 11,691 x 1/G,wktórym:K— oznacza sta∏à naczynka wcm–1,G— oznacza przewodnoÊç elek-trycznà wmS, mierzonà przyu˝yciu naczynka konduktome-trycznego,11,691— suma wartoÊci Êredniej prze-wodnoÊci elektrycznej wodyÊwie˝o destylowanej wmS xcm–1oraz przewodno-Êci elektrycznej 0,1 M roztworuchlorku potasu, wtemperatu-rze 20°C,c) po okreÊleniu sta∏ej naczynka, przep∏uku-je si´ elektrod´ wodà destylowanà;4) 40 ml roztworu próbki przelewa si´ do zlew-ki, zlewk´ umieszcza si´ w∏aêni wodnejotemperaturze 20°C; naczynko kondukto-metryczne nale˝y op∏ukaç pozosta∏à cz´Êciàroztworu próbki; nast´pnie zanurza si´ na-czynko pomiarowe (czujnik) wroztworzepróbki iodczytuje wynik pomiaru, gdy tem-peratura roztworu b´dzie wynosi∏a 20°C(±0,5°C); wcelu unikni´cia zafa∏szowaniaodczytu wzwiàzku zefektem polaryzacji,czas pomiaru powinien byç mo˝liwie naj-krótszy. Dziennik Ustaw Nr 17—2026—Poz. 946. Obliczenia oraz prezentacja wyników:1) przewodnoÊç elektrycznà w∏aÊciwà mioduwyra˝a si´ wmilisimensach x centymetr–1(mS x cm–1), wyliczajàc wed∏ug wzoru:SH= K x G,wktórym:SH— oznacza przewodnoÊç elektrycz-nà roztworu miodu wyra˝onàwmS x cm–1,K— oznacza sta∏à naczynka wyra˝onàwcm–1,G— oznacza przewodnoÊç wyra˝onàwmS;2) wynik (SH) nale˝y wyraziç zdok∏adnoÊciàdo 0,001 mS x cm–1. 7. PowtarzalnoÊçRó˝nica mi´dzy wynikami dwóch oznaczeƒprzeprowadzonych jednoczeÊnie lub wkrót-kim odst´pie czasu na tej samej próbce,przez tego samego analityka, wtych samychwarunkach, nie powinna przekraczaç 10%wyniku Êredniego. 8. Zanalizy laboratoryjnej sporzàdzasi´ protokó∏, który zawiera:1) nazw´ zastosowanej metody;2) uzyskane wyniki;3) wszystkie czynnoÊci niewymienione wme-todzie lub uznane za nieobowiàzkowe,∏àcznie ze szczegó∏ami ka˝dej okolicznoÊci,która mog∏a wp∏ynàç na wynik oznaczenia;4) informacje niezb´dne do pe∏nego zidenty-fikowania próbki.VIIl. Metoda analizy — wzakresie oznacza-nia pHiwolnych kwasów wmiodzie1. DefinicjaWolnà kwasowoÊç miodu stanowi zawartoÊçwszystkich wolnych kwasów. Wynik wyra˝a si´ wmilirównowa˝nikach nakilogram miodu (mval/kg), okreÊlonych zapomocà tej metody. 2. Zasada metodyWroztworze wodnym próbki miodu mierzo-ne jest pH. Roztwór jest miareczkowany zapomocà roztworu wodorotlenku sodu ost´-˝eniu 0,1M do pH 8,30.3. Aparatura isprz´t Wmetodzie u˝ywa si´ podstawowego sprz´-tu laboratoryjnego oraz:1) pH-metru odok∏adnoÊci 0,01 jednostki; 2) mieszad∏a magnetycznego;3) wagi analitycznej, umo˝liwiajàcej zwa˝e-nie zdok∏adnoÊcià do 0,001g iodczyt do0,0001g;4) biurety opojemnoÊci 10 ml odok∏adnoÊci0,02 ml lub automatycznego titratora; 5) zlewki opojemnoÊci 250 ml. 4. Je˝eli wmetodzie nie okreÊlono ina-czej, to stosuje si´ odczynniki ostop-niu czystoÊci: czysty do analiz (cz.d.a.).Wmetodzie wykorzystuje si´: 1) wod´ destylowanà wolnà od dwutlenku w´-gla;2) roztwory buforowe do kalibracji pH-metruopH oko∏o 4,0; pH oko∏o 7,0 ipH oko∏o 9,0;3) mianowany roztwór wodorotlenku soduost´˝eniu 0,1 M.5. Wykonanie oznaczenia:1) pH-metr kalibruje si´ przy pH oko∏o 4,0; pH oko∏o 7,0 ipH oko∏o 9,0 wsposób zgod-ny zdokumentacjà technicznà;2) wzlewce 250 ml rozpuszcza si´ 10g mioduodwa˝onego zdok∏adnoÊcià do 0,001gw75ml wody destylowanej wolnej od dwu-tlenku w´gla;3) wroztworze próbki, mieszanym przy u˝yciumieszad∏a magnetycznego, zanurza si´ elek-trody pH; nast´pnie odczytuje wynik inotu-je pH zdok∏adnoÊcià do drugiego miejscapo przecinku; po czym miareczkuje si´ zapomocà 0,1 M roztworu NaOH do pH = 8,3(stabilny odczyt powinien zostaç otrzymanywprzeciàgu oko∏o 120 sekund od rozpocz´-cia miareczkowania); 4) zapisuje si´ pomiar zdok∏adnoÊcià do dru-giego miejsca po przecinku. 6. Obliczenia oraz prezentacja wyników:1) pH — wed∏ug pomiaru pH-metru, wynik po-daje si´ zdok∏adnoÊcià do drugiego miejscapo przecinku;2) wolnà kwasowoÊç (N) wyra˝a si´ wmval/kgmiodu:N = ml 0,1 M NaOH x 10; wynik podaje si´ zdok∏adnoÊcià do jednegomiejsca po przecinku. 7. PowtarzalnoÊçRó˝nica mi´dzy wynikami dwóch oznaczeƒprzeprowadzonych jednoczeÊnie lub wkrótkimodst´pie czasu na tej samej próbce, przez tegosamego analityka, wtych samych warunkach,nie powinna przekraczaç 10% wyniku Êred-niego. 8. Zanalizy laboratoryjnej sporzàdza si´protokó∏, który zawiera:1) nazw´ zastosowanej metody;2) uzyskane wyniki;3) wszystkie czynnoÊci niewymienione wme-todzie lub uznane za nieobowiàzkowe,∏àcznie ze szczegó∏ami ka˝dej okoliczno-Êci,która mog∏a wp∏ynàç na wynik ozna-czenia;4) informacje niezb´dne do pe∏nego zidentyfi-kowania próbki. Dziennik Ustaw Nr 17—2027—Poz. 94IX. Metoda analizy — wzakresie oznaczanialiczby diastazowej wmiodzie1. DefinicjaJednostk´ aktywnoÊci diastazy okreÊla si´ jakotakà iloÊç enzymu, która przekszta∏ca 0,01gskrobi do okreÊlonego punktu koƒcowegowczasie jednej godziny wtemperaturze 40°Cwwarunkach testowych. Wyniki wyra˝a si´wjednostkach Schade na gram miodu. 2. Zasada metodyAktywnoÊç diastatycznà miodu okreÊla si´ me-todà fotometrycznà, wktórej jako substrat sto-sowana jest nierozpuszczalna skrobia koniugo-wana zb∏´kitnym barwnikiem. Jest ona hydro-lizowana przez amylaz´, co prowadzi do otrzy-mania rozpuszczalnych wwodzie fragmentów∏aƒcucha skrobi, tworzàcych zbarwnikiem nie-bieskie po∏àczenia, których absorbancja mie-rzona jest fotometrycznie przy d∏ugoÊci fali620nm. Absorbancja roztworu jest proporcjo-nalna do aktywnoÊci diastatycznej próbki. 3. Aparatura isprz´tWmetodzie u˝ywa si´ podstawowego sprz´tulaboratoryjnego oraz:1) fotometru;2) mieszad∏a (mikrowytrzàsarki);3) ∏aêni wodnej ztermostatem;4) czasomierza;5) wagi analitycznej, umo˝liwiajàcej wa˝eniezdok∏adnoÊcià do 0,001g iodczyt do0,0001g;6) bibu∏y filtracyjnej;7) kuwety 1cm;8) pipety opojemnoÊci 1 ml i5 ml.4. Je˝eli wmetodzie nie okreÊlono ina-czej, to stosuje si´ odczynniki ostop-niu czystoÊci: czysty do analiz (cz.d.a.).Wmetodzie wykorzystuje si´: 1) test do oznaczania aktywnoÊci α-amylazy(skrobia koniugowana zb∏´kitnym barwni-kiem);2) wodorotlenek sodu ost´˝eniu 0,5 M; 3) bufor octanowy (0,1 M, pH 5,2): rozpuszczasi´ 13,6g octanu sodu 3-wodnego wwodzie,nast´pnie doprowadza si´ pH roztworu do5,2 za pomocà lodowatego kwasu octowego(1—2 ml) irozcieƒcza do 1 litra wodà. 5. Wykonanie oznaczenia: 1) przygotowuje si´ próbk´ Êlepà; umieszczasi´ 5,0 ml buforu octanowego wprobówce;2) przygotowuje si´ roztwór próbki miodu; wa-˝y si´ 1,00g miodu iprzenosi iloÊciowo zapomocà buforu octanowego do kolby mia-rowej opojemnoÊci 100 ml, dope∏nia dokreski buforem fosforanowym; procedur´przeprowadza si´ wciàgu godziny; 3) przenosi si´ 5,0 ml roztworu próbki do pro-bówki iumieszcza w∏aêni wodnej otempe-raturze 40°C; probówk´ zpróbkà Êlepàrównie˝ umieszcza si´ w∏aêni wodnejotemperaturze 40°C; po up∏ywie oko∏o15minut, za pomocà szczypców, do oburoztworów dodaje si´ po tabletce testu dooznaczania aktywnoÊci α-amylazy (skrobiakoniugowana zb∏´kitnym barwnikiem); w∏à-cza si´ czasomierz;4) miesza si´ roztwory przy u˝yciu mieszad∏ado momentu rozpuszczenia tabletek (oko∏o10 sekund), anast´pnie przenosi si´ je zpo-wrotem do ∏aêni wodnej; dok∏adnie po15minutach dodaje si´ 1 ml roztworu wo-dorotlenku sodu (przerwanie reakcji enzy-matycznej); 5) za pomocà mieszad∏a nale˝y wymieszaçroztwory ponownie przez oko∏o 5 sekund;natychmiast przefiltrowuje si´ roztworyprzez bibu∏´ filtracyjnà imierzy absorbancj´w1cm kuwetach przy d∏ugoÊci fali 620 nm,stosujàc wod´ jako próbk´ referencyjnà; ab-sorbancj´ dla roztworu próbki Êlepej odej-muje si´ od absorbancji roztworu próbki(ΔA620); jeÊli absorbancja jest wi´ksza od1,0, rozcieƒcza si´ roztwór próbki wodàiuwzgl´dnia rozcieƒczenie podczas oblicza-nia wyników. 6. Obliczenia oraz prezentacja wyników Dla wartoÊci liczby diastazowej (LD) zprzedzia-∏u: 8—40 wyznacza si´ wartoÊç LD wed∏ugwzoru:LD = 28,2 x ΔA620+ 2,64,wktórym:ΔA620— oznacza ró˝nic´ absorbancji ba-danego roztworu miodu ipróbkiÊlepej,28,2 i2,64— oznaczajà sta∏e uwzgl´dniajàcezale˝noÊç mi´dzy aktywnoÊciàdiastatycznà miodu.Dla wartoÊci liczby diastazowej (LD) zprzedzia-∏u: 0—8 wyznacza si´ wartoÊç LD wed∏ug po-ni˝szego wzoru:LD = 35,2 x ΔA620– 0,46,wktórym:ΔA620— oznacza ró˝nic´ absorbancji ba-danego roztworu miodu ipróbkiÊlepej,35,2 i0,46— oznaczajà sta∏e uwzgl´dniajàcezale˝noÊç mi´dzy aktywnoÊciàdiastatycznà miodu.7. PowtarzalnoÊçRó˝nica mi´dzy wynikami absorbancji dwóchoznaczeƒ przeprowadzonych jednoczeÊnie lubwkrótkim odst´pie czasu na tej samej próbce,przez tego samego analityka, wtych samychwarunkach, nie powinna przekraczaç wartoÊciwyliczonej wed∏ug wzoru:r = 0,02 + 0,03 x A620,wktórym:r— oznacza ró˝nic´ mi´dzy wynika-mi dwóch oznaczeƒ przeprowa- Dziennik Ustaw Nr 17—2028—Poz. 94dzonych jednoczeÊnie lub wkrót-kim odst´pie czasu na tej samejpróbce, przez tego samego anali-tyka, wtych samych warunkach, 0,02 i0,03— oznaczajà sta∏e uwzgl´dniajàcezale˝noÊç mi´dzy aktywnoÊciàdiastatycznà miodu, A620— oznacza Êrednià arytmetycznàabsorbancji dwóch oznaczeƒpróbki przy d∏ugoÊci fali 620 nm.Wynik podaje si´ zdok∏adnoÊcià do pierwsze-go miejsca po przecinku.8. Zanalizy laboratoryjnej sporzàdza si´protokó∏, który zawiera:1) nazw´ zastosowanej metody;2) uzyskane wyniki;3) wszystkie czynnoÊci niewymienione wme-todzie lub uznane za nieobowiàzkowe, ∏àcz-nie ze szczegó∏ami ka˝dej okolicznoÊci, któ-ra mog∏a wp∏ynàç na wynik oznaczenia;4) informacje niezb´dne do pe∏nego zidentyfi-kowania próbki.X. Metoda sprawdzania spe∏niania wyma-gaƒ organoleptycznych miodu1. DefinicjaSprawdzanie spe∏niania wymagaƒ organolep-tycznych miodu ocenia si´, badajàc barw´,konsystencj´, smak izapach miodu, okreÊlo-nych za pomocà tej metody. 2. Zasada metodyMiód bada si´ za pomocà narzàdu wzroku, w´-chu ismaku. 3. Badania obejmujà sprawdzanie:1) barwy;2) konsystencji;3) smaku;4) zapachu.4. Wykonanie badaƒ:1) barw´ bada si´ przez obserwacj´:a) miodu p∏ynnego, klarownego, bez p´che-rzyków powietrza; badany miód otempe-raturze 35÷45°C powinien znajdowaç si´wprobówce ze szk∏a bezbarwnegooÊrednicy 10mm; obserwacj´ przepro-wadza si´ przy Êwietle dziennym, oglàda-jàc próbk´ pod Êwiat∏o,b) powierzchni przekroju bry∏y miodu skry-stalizowanego, przy Êwietle dziennym;2) konsystencj´ bada si´ przez obserwacj´Êciekania miodu zmetalowego lub drewnia-nego mieszad∏a; wprzypadku badania mio-du skrystalizowanego sprawdzanie konsy-stencji polega na ocenie wyglàdu kryszta∏-ków wrozmazie miodu na szkie∏ku przed-miotowym;3) smak bada si´ przez degustacj´ p∏ynnegomiodu otemperaturze pokojowej;4) zapach bada si´ przez wàchanie miodu;miód przeznaczony do badania lekko pod-grzewa si´ irozciera na szkie∏ku przedmio-towym lub blaszce aluminiowej; badanieprzeprowadza si´ wpomieszczeniu wolnymod obcych zapachów.5. Wyniki badaƒ organoleptycznych opi-suje si´ wzestawieniu tabelarycznym,wktórym dla zawartoÊci ka˝dego zba-danego opakowania podaje si´ barw´,konsystencj´, smak izapach. XI.Metoda sprawdzania wyst´powaniaoznak fermentacji mioduOznaki fermentacji miodu wykrywa si´ na pod-stawie ogl´dzin zewn´trznych, badania zapachuoraz badania smaku miodu. Burzenie si´ (pienie-nie) wca∏ej obj´toÊci miodu lub na jego po-wierzchni, charakterystyczny zapach iposmakfermentacji Êwiadczà owyst´powaniu oznak fer-mentacji miodu.XII.Metody wykrywania obecnoÊci dekstrynskrobiowych, melasu, skrobi, sztucznychbarwników irozkruszka wmiodzie1. Za pomocà metod wykrywa si´ obec-noÊç wmiodzie:1) dekstryn skrobiowych;2) melasu;3) skrobi;4) sztucznych barwników;5) rozkruszka.2. Wmetodach u˝ywa si´ podstawowegosprz´tu laboratoryjnego oraz:1) stereoskopu;2) mikroskopu;3) ∏aêni wodnej ztermostatem;4) czasomierza;5) wagi analitycznej, umo˝liwiajàcej wa˝eniezdok∏adnoÊcià do 0,001g iodczyt do0,0001g.3. Je˝eli wmetodzie nie okreÊlono ina-czej, to stosuje si´ odczynniki ostop-niu czystoÊci: czysty do analiz (cz.d.a.).Wmetodzie wykorzystuje si´:1) 10% (m/m) roztwór taniny; 2) st´˝ony kwas solny; 3) 96% (V/V) alkohol etylowy;4) krystaliczny octan o∏owiawy;5) tlenek o∏owiawy;6) zasadowy octan o∏owiawy;7) alkohol metylowy;8) jod;9) jodek potasu;10) bia∏à prz´dz´ we∏nianà;11) 10% (m/m) roztwór w´glanu sodu;12) 10% (m/m) roztwór kwaÊnego siarczanupotasowego; Dziennik Ustaw Nr 17—2029—Poz. 9413) 1% (V/V) roztwór amoniaku;14) 0,1 mol/l roztwór kwasu solnego;15) eter naftowy;16) 5% (m/m) roztwór wodorotlenku sodo-wego.4. Wykrywanie obecnoÊci: 1) dekstryn skrobiowych wmiodzie:a) odwa˝a si´ 5g miodu, rozpuszcza si´ gow10 ml wody, podgrzewajàc na ∏aêniwodnej, a˝ do uzyskania jednorodnegoroztworu,b) dodaje si´ 0,5 ml 10% (m/m) roztworutaniny wcelu wytràcenia bia∏ka, nast´p-nie studzi si´ ipo sklarowaniu odsàczasi´ lub odwirowuje,c) zotrzymanego przesàczu pobiera si´2ml, dodaje 2 krople st´˝onego kwasusolnego i20 ml 96% (V/V) alkoholu etylo-wego,d) powstanie bia∏ego lub mlecznego zm´t-nienia Êwiadczy oobecnoÊci dekstrynskrobiowych zsyropu ziemniaczanego;2) melasu wmiodzie:a) przygotowuje si´ roztwór zasadowegooctanu o∏owiawego: odwa˝a si´ 15g kry-stalicznego octanu o∏owiawego i5g tlen-ku o∏owiawego, rozciera razem wmoê-dzierzu, zsypuje mieszanin´ do kolbysto˝kowej, dodaje 5 ml wody iogrzewana ∏aêni wodnej, kilkakrotnie wstrzàsajàc,a˝ do otrzymania bia∏ej mieszaniny,b) dodaje si´ 45 ml goràcej wody iogrzewaprzez 15 minut, kolb´ zamyka ipozosta-wia a˝ do opadni´cia osadu,c) roztwór dekantuje si´ znad osadu, na-st´pnie szybko przesàcza si´; sprawdzasi´ ci´˝ar w∏aÊciwy, wyra˝any wgramachna mililitr (g/ml),d) do 5 ml 20% (m/m) roztworu badanegomiodu dodaje si´ 2,5 ml zasadowegooctanu o∏owiawego i22,5 ml alkoholumetylowego, nast´pnie nale˝y wymieszaç,e) wytworzenie si´ obfitego, brunatno˝ó∏te-go osadu Êwiadczy ozanieczyszczeniumelasem; potwierdzenie wyników mo˝nauzyskaç przez stwierdzenie du˝ej zawar-toÊci popio∏u wmiodzie; 3) skrobi wmiodzie:a) przygotowuje si´ roztwór jodu: 1g jodui2g jodku potasu rozciera si´ wmoêdzie-rzu z2÷3 ml wody, nast´pnie dodaje300ml wody; przesàcza iprzechowujewciemnej butelce; zamiast roztworu jodudopuszcza si´ stosowanie p∏ynu Lugola,b) badany miód rozcieƒcza si´ wodà wsto-sunku 1:4, zagotowuje, studzi si´, dodaje2÷3 krople roztworu jodu wjodku potaso-wym iwstrzàsa,c) niebieskie zabarwienie Êwiadczy oobec-noÊci skrobi wmiodzie; 4) sztucznych barwników wmiodzie:bia∏à prz´dz´ we∏nianà moczy si´ dok∏adnieprzez 10 godzin w10% (m/m) roztworzew´glanu sodowego, nast´pnie dok∏adniewyp∏ukuje wwodzie iwysusza wtempera-turze pokojowej,a) wykrywanie barwników kwaÊnych:— 5 mg miodu rozpuszcza si´ wzlewceopojemnoÊci 50 ml w25 ml wody, na-st´pnie dodaje si´ 1 ml 10% (m/m)roztworu kwaÊnego siarczanu potaso-wego, wk∏ada 2 nitki we∏ny d∏ugoÊcioko∏o 10cm igotuje na wolnym ogniuprzez 10 minut,— wyjmuje si´ we∏n´, przemywa jà wo-dà, wk∏ada do zlewki opojemnoÊci50ml, zawierajàcej 10 ml 1% (V/V)roztworu amoniaku ikilka porcelanek,gotuje przez 30 minut pod przykry-ciem,— je˝eli roztwór zabarwi si´, usuwa si´we∏n´, ana jej miejsce wk∏ada nowà,po czym do roztworu dodaje si´ 1 ml10% (m/m) roztworu kwaÊnego siar-czanu potasowego igotuje przez10minut,— zabarwienie si´ we∏ny ÊwiadczyoobecnoÊci wmiodzie sztucznegobarwnika kwaÊnego; b) wykrywanie barwników zasadowychwmiodzie:— 5g miodu rozpuszcza si´ wzlewceopojemnoÊci 50 ml w25 ml wody, do-daje 1 ml 1% (m/m) roztworu amonia-ku i2 nitki we∏ny, gotuje przez 10 minut,— wyjmuje si´ nitki, p∏ucze je wwodzie,przenosi do zlewki opojemnoÊci 50 mlzawierajàcej 10 ml wody zdodatkiem0,1 mol/l roztworu kwasu solnego igo-tuje przez 30 minut,— je˝eli roztwór zabarwi si´, usuwa si´we∏n´, wk∏ada nowe nitki, dodaje 2 ml1% (m/m) roztworu amoniaku igotu-je przez 10 minut,— zabarwienie si´ prz´dzy we∏nianejÊwiadczy oobecnoÊci wmiodziesztucznych barwników zasadowych;5) rozkruszka wmiodzie:a) 50g miodu, pobranego zwierzchniej war-stwy, rozpuszcza si´ woko∏o 200 ml gorà-cej wody; nast´pnie roztwór przesàcza si´przez sàczek na lejku sitowym (Buchnera)pod∏àczonym do wodnej pompy pró˝nio-wej, nalewajàc roztwór tak, aby nie zwil-˝yç Êcianek lejka,b) osad przemywa 3÷4 razy goràcà wodà,nast´pnie alkoholem etylowym ieteremnaftowym; bibu∏´ zosadem sprawdza si´pod stereoskopem przy 25-krotnym po-wi´kszeniu,c) wrazie potrzeby zidentyfikowania wykry-tego rozkruszka (Thyroglyphus sp. Carpo- Dziennik Ustaw Nr 17—2030—Poz. 94glyphus sp. Glysophagus sp.) przenosi si´go zbibu∏y na szkie∏ko przedmiotowe, za-lewa kilkoma kroplami 5% (m/m) roztwo-ru wodorotlenku sodowego, po czym przy-krywa szkie∏kiem przykrywkowym ioglàdapod mikroskopem, stosujàc ma∏e powi´k-szenie. 5. Zanalizy laboratoryjnej sporzàdzasi´ protokó∏, który zawiera:1) nazw´ zastosowanej metody;2) uzyskane wyniki;3) wszystkie czynnoÊci niewymienionewmetodzie lub uznane za nieobowiàzko-we, ∏àcznie ze szczegó∏ami ka˝dej okolicz-noÊci, która mog∏a wp∏ynàç na wynikoznaczenia;4) informacje niezb´dne do pe∏nego zidenty-fikowania próbki.XIII. Metoda wykrywania miodu sfermento-wanego lub zzatrzymanà fermentacjà1. Metoda okreÊla wykrywanie wyst´po-wania miodu sfermentowanego lubzzatrzymanà fermentacjà na podsta-wie ogólnej liczby komórek dro˝d˝yoraz liczby martwych komórek dro˝-d˝y znajdujàcych si´ wosadzie mio-dowym.2. Zasada metodyOgólnà liczb´ komórek dro˝d˝y oraz liczb´martwych komórek dro˝d˝y znajdujàcych si´wosadzie miodowym okreÊla si´ przy u˝yciutechniki mikroskopii fluorescencyjnej.3. Wmetodzie u˝ywa si´ podstawowe-go sprz´tu laboratoryjnego oraz:1) wagi analitycznej; 2) urzàdzenia ztechnikà mikroskopii fluore-scencyjnej.4. Wmetodzie wykorzystuje si´ odczyn-niki imateria∏y pomocnicze wed∏ugaplikacji producenta urzàdzeniaztechnikà mikroskopii fluorescencyj-nej.5. Preparat przygotowuje si´ wed∏ug za-leceƒ w∏aÊciwych dla danego urzà-dzenia. Oznaczenie ogólnej liczby ko-mórek dro˝d˝owych oraz liczby mar-twych komórek dro˝d˝owych wyko-nuje si´ wed∏ug procedur w∏aÊciwychdla urzàdzenia, za pomocà któregojest wykonywane oznaczenie.6. Zanalizy laboratoryjnej sporzàdzasi´ protokó∏, który zawiera:1) nazw´ zastosowanej metody;2) uzyskane wyniki;3) wszystkie czynnoÊci niewymienionewmetodzie lub uznane za nieobowiàzko-we, ∏àcznie ze szczegó∏ami ka˝dej okolicz-noÊci, która mog∏a wp∏ynàç na wynikoznaczenia;4) informacje niezb´dne do pe∏nego zidenty-fikowania próbki.