§ 21
Dz.U. 2010 nr 191 poz. 1279
Treść przepisu
§ 21.
1.
Stany aktywów i pasywów wykazywane w księgach rachunkowych banku podlegają rocznej
i okresowej inwentaryzacji, której podstawowym celem jest:
1)
sprawdzenie danych wynikających z ksiąg rachunkowych ze stanem rzeczywistym i ustalenie
różnic inwentaryzacyjnych;
2)
ujęcie różnic w księgach rachunkowych i ustalenie osób odpowiedzialnych za powierzone
mienie oraz rozliczenie stwierdzonych różnic inwentaryzacyjnych;
3)
dokonanie oceny gospodarczej wykorzystywania i przydatności składników majątkowych.
2.
Inwentaryzacja w banku polega w szczególności na:
1)
przeprowadzeniu spisu z natury krajowych środków płatniczych, walut obcych i dewiz,
papierów wartościowych w postaci materialnej, innych wartości przechowywanych w kasach
i skarbcach oraz wszelkich rzeczowych składników majątku;
2)
uzgodnieniu, w drodze uzyskania potwierdzenia przez klientów i kontrahentów banku,
stanu środków zgromadzonych na rachunkach bankowych, kredytów i pożyczek, z zastrzeżeniem
§ 22 pkt 2, instrumentów finansowych w postaci zdematerializowanej, innych należności
i zobowiązań, w tym z tytułu dostaw, robót i usług oraz stanu powierzonych innym jednostkom
lub osobom własnych składników majątkowych;
3)
przeprowadzeniu weryfikacji stanu ewidencyjnego przez porównanie z odpowiednimi dowodami
księgowymi dotyczącymi aktywów i pasywów, których stan rzeczywisty nie może być ustalony
bądź nie podlega ustaleniu w drodze spisu z natury czy też w drodze uzgodnienia.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy