§ 25
Dz.U. 2010 nr 191 poz. 1279
Treść przepisu
§ 25.
1.
Inwentaryzacja składników majątkowych, podlegających spisowi z natury, polega na przeliczeniu,
zważeniu lub zmierzeniu rzeczywistego stanu inwentaryzowanych składników i ujęciu
wyników na arkuszach spisu z natury, zawierających co najmniej następujące dane:
1)
nazwę jednostki organizacyjnej banku i rodzaj inwentaryzacji;
2)
datę, na jaką przeprowadzana jest inwentaryzacja, oraz datę dokonania spisu;
3)
numer kolejny spisywanej pozycji, symbol identyfikujący spisywany składnik majątku,
określenie przedmiotu inwentaryzowanego;
4)
jednostkę miary, ilość, cenę jednostkową i wartość wynikającą z przemnożenia ilości
składników majątku, stwierdzonej w czasie spisu, przez cenę lub wartość jednostkową;
5)
imię i nazwisko osoby materialnie odpowiedzialnej za stan inwentaryzowanych składników
oraz jej podpis złożony na dowód niezgłaszania zastrzeżeń odnośnie do ustaleń spisu;
6)
imiona i nazwiska oraz podpisy osób dokonujących spisu.
2.
Arkusze spisowe sporządza się w dwóch egzemplarzach kolejno ponumerowanych oraz oznacza
w sposób zabezpieczający przed wymianą. Wszelkie zmiany lub uzupełnienia w arkuszach
spisowych opisuje się w sprawozdaniu z przeprowadzonej inwentaryzacji.
3.
Protokoły dotyczące spisów stanu wartości pieniężnych i innych wartości przechowywanych
w kasach i skarbcach powinny ponadto zawierać dane pozwalające na stwierdzenie zgodności
stanu tych wartości ze stanem wynikającym z dokumentów i ksiąg rachunkowych.
4.
Spisy z natury, w tym protokoły, powinny być poddane kontroli przez osoby do tego
wyznaczone.
5.
Inwentaryzację nieruchomości zaliczonych do środków trwałych oraz inwestycji, jak
też znajdujących się na terenie strzeżonym innych środków trwałych oraz maszyn i urządzeń
wchodzących w skład środków trwałych w budowie, przeprowadza się co najmniej raz w
ciągu 4 lat.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy