art. 2
Ustawa z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym
Dz.U. 2010 nr 7 poz. 44
Treść przepisu
Art. 2.
1.
Postępowanie grupowe w sprawach o roszczenia pieniężne jest dopuszczalne tylko wtedy,
gdy wysokość roszczenia każdego członka grupy została ujednolicona poprzez zrównanie
wysokości roszczenia dochodzonego przez członków grupy lub podgrupy.
2.
Ujednolicenie wysokości roszczeń może nastąpić w podgrupach, liczących co najmniej
2 osoby.
2a6)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w sprawach o roszczenia konsumentów.
3.
W sprawach o roszczenia pieniężne powództwo może ograniczać się do żądania ustalenia
odpowiedzialności pozwanego za określone zdarzenie lub zdarzenia. W takim przypadku
powód nie jest obowiązany wykazywać interesu prawnego w ustaleniu.
4.
Uwzględniając żądanie ustalenia odpowiedzialności pozwanego za określone zdarzenie
lub zdarzenia, sąd ustala okoliczności wspólne członkom grupy, stanowiące przesłanki
dochodzonych przez nich roszczeń.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy