art. 8
Ustawa z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym
Dz.U. 2010 nr 7 poz. 44
Treść przepisu
Art. 8.
1.
Na żądanie pozwanego sąd może postanowieniem zobowiązać powoda do złożenia kaucji
na zabezpieczenie kosztów procesu, jeżeli pozwany uprawdopodobni, że powództwo jest
bezzasadne oraz że brak kaucji uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie orzeczenia
w przedmiocie kosztów postępowania w razie oddalenia powództwa.
2.
Pozwany może zgłosić żądanie zabezpieczenia kosztów najpóźniej przy pierwszej czynności
procesowej. Pozwany nie ma prawa domagać się złożenia kaucji, jeżeli uznana przez
niego część roszczenia wystarcza na zabezpieczenie kosztów. O żądaniu pozwanego sąd
rozstrzyga po uprawomocnieniu się postanowienia w przedmiocie składu grupy.
3.
Sąd oznaczy termin złożenia kaucji, nie krótszy niż miesiąc, oraz jej wysokość, mając
na względzie prawdopodobną sumę kosztów, które poniesie pozwany. Kaucję składa się
w gotówce. Kaucja nie może być wyższa niż 20 % wartości przedmiotu sporu.
4.
Jeżeli w toku sprawy okaże się, że kaucja nie wystarcza na zabezpieczenie kosztów
procesu, pozwany może żądać dodatkowego zabezpieczenia.
5.
Po bezskutecznym upływie wyznaczonego przez sąd terminu do złożenia kaucji sąd zawiesza
postępowanie, a w razie niewpłacenia kaucji w terminie dalszych 3 miesięcy sąd odrzuca
pozew lub środek odwoławczy, orzekając o kosztach, jak w przypadku cofnięcia pozwu.
6.
Na postanowienie w przedmiocie kaucji przysługuje zażalenie do innego składu tego
samego sądu.
7.
Na postanowienie o zawieszeniu postępowania, o którym mowa w ust. 5, zażalenie nie
przysługuje.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy