art. 37

Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

Dz.U. 2010 nr 79 poz. 523
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa, że legitymacja służbowa jest jedynym dokumentem potwierdzającym tożsamość i uprawnienia funkcjonariusza Służby Więziennej, oraz nakłada na niego obowiązek okazania jej na żądanie podczas czynności służbowych poza zakładem karnym.

Treść przepisu

Art. 37. 1. Dokumentem potwierdzającym tożsamość funkcjonariusza oraz jego uprawnienia wynikające z przepisów niniejszej ustawy oraz ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy jest legitymacja służbowa. 2. Funkcjonariusz przy wykonywaniu czynności służbowych poza terenem jednostki organizacyjnej jest obowiązany okazać na żądanie legitymację służbową, w sposób umożliwiający odczytanie i zanotowanie danych w niej zawartych. 3. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej funkcjonariusza, szczegółowy sposób posługiwania się nią i dokonywania w niej zmian oraz podmioty właściwe do jej wydawania, mając na względzie możliwość odczytania przez osobę zainteresowaną danych w niej zawartych. 4. Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze zarządzenia, rodzaje i wzory innych dokumentów służbowych funkcjonariuszy oraz rodzaje i wzory dokumentów służbowych pracowników. Rozdział 6 Stosunek służbowy funkcjonariuszy

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy