art. 41 ust. 1
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej
Dz.U. 2010 nr 79 poz. 523
Znaczenie przepisu (AI)
Określa obowiązek złożenia pisemnego ślubowania przez funkcjonariusza Służby Więziennej w momencie podjęcia służby oraz skutki prawne odmowy jego złożenia, czyli nieważność aktu mianowania.Treść przepisu
Art. 41. 1. Podejmując służbę, funkcjonariusz składa pisemne ślubowanie według następującej roty: „Ja, obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, wstępując do Służby Więziennej, ślubuję uroczyście: rzetelnie wykonywać powierzone mi zadania funkcjonariusza tej Służby i polecenia przełożonych, przestrzegając Konstytucji Rzeczy-pospolitej Polskiej i wszystkich przepisów prawa, jak również tajemnic związanych ze służbą, a także zasad etyki zawodowej, ze szczególnym uwzględnieniem poszanowania godności ludzkiej oraz z dbałością o dobre imię służby.”. Ślubowanie może być złożone z dodaniem słów „Tak mi dopomóż Bóg”. 2. Odmowa złożenia ślubowania powoduje nieważność aktu mianowania.
Dziennik Ustaw – 32 – Poz. 1750
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy