art. 62k

Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

Dz.U. 2010 nr 79 poz. 523
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje procedurę kierowania funkcjonariuszy Służby Więziennej po ukończeniu służby kandydackiej na stałe do konkretnych jednostek organizacyjnych i stanowisk. Określa kryteria wyboru (wynik egzaminu, potrzeby służby, miejsce zamieszkania) oraz uprawnienie Dyrektora Generalnego do uwzględnienia prośby funkcjonariusza.

Treść przepisu

Art. 62k. 1. Dyrektor Generalny na wniosek Rektora wskazuje stanowiska służbowe z uwzględnieniem działów Służby Więziennej w jednostkach organizacyjnych, na które może być kierowany do służby stałej funkcjonariusz po odbyciu służby kandydackiej. 2. Przy kierowaniu do służby w jednostce organizacyjnej Dyrektor Generalny uwzględnia: 1) wynik egzaminu na pierwszy stopień w korpusie chorążych lub w korpusie oficerów; 2) potrzeby służby; 3) miejsce zamieszkania funkcjonariusza. 3. Przy kierowaniu do służby w jednostce organizacyjnej Dyrektor Generalny może uwzględnić umotywowaną prośbę funkcjonariusza. 4. Dyrektor Generalny, kierując funkcjonariusza do pełnienia służby na stałe, wskazuje jednostkę organizacyjną, sta-nowisko służbowe oraz datę rozpoczęcia służby, w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące, licząc od dnia zakończenia nauki.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy