§ 29
Dz.U. 2010 nr 109 poz. 719
Treść przepisu
§ 29.
1.
Stosowanie dźwiękowego systemu ostrzegawczego, umożliwiającego rozgłaszanie sygnałów
ostrzegawczych i komunikatów głosowych na potrzeby bezpieczeństwa osób przebywających
w obiekcie, nadawanych automatycznie po otrzymaniu sygnału z systemu sygnalizacji
pożarowej, a także przez operatora, jest wymagane w:
1)
budynkach handlowych lub wystawowych:
a)
jednokondygnacyjnych, zawierających strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia
ludzi ZL I o powierzchni powyżej 8000 m2,
b)
wielokondygnacyjnych, zawierających strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia
ludzi ZL I o powierzchni powyżej 5000 m2;
2)
salach widowiskowych i sportowych o liczbie miejsc powyżej 1500;
3)
kinach i teatrach o liczbie miejsc powyżej 600;
4)
szpitalach i sanatoriach o liczbie łóżek powyżej 200 w budynku, z wyłączeniem pomieszczeń
intensywnej opieki medycznej, sal operacyjnych oraz sal z chorymi;
5)
budynkach użyteczności publicznej wysokich i wysokościowych;
6)
budynkach zamieszkania zbiorowego wysokich i wysokościowych lub o liczbie miejsc noclegowych
powyżej 200;
7)
stacjach metra i stacjach kolei podziemnych;
8)
dworcach i portach, przeznaczonych do jednoczesnego przebywania powyżej 500 osób.
2.
W obiektach, w których zastosowano dźwiękowy system ostrzegawczy, nie stosuje się
innych pożarowych urządzeń alarmowych akustycznych służących alarmowaniu użytkowników
tego obiektu, poza służbami dozoru lub ochrony.
3.
Wymaganie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, nie dotyczy budynków znajdujących się na
terenach zamkniętych służących obronności państwa oraz budynków zakwaterowania osadzonych,
które zlokalizowane są na terenach zakładów karnych i aresztów śledczych.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy