§ 6
Dz.U. 2010 nr 109 poz. 719
Treść przepisu
§ 6.
1.
Właściciele, zarządcy lub użytkownicy obiektów bądź ich części stanowiących odrębne
strefy pożarowe, przeznaczonych do wykonywania funkcji użyteczności publicznej, zamieszkania
zbiorowego, produkcyjnych, magazynowych oraz inwentarskich, zapewniają i wdrażają
instrukcję bezpieczeństwa pożarowego, zawierającą:
1)
warunki ochrony przeciwpożarowej, wynikające z przeznaczenia, sposobu użytkowania,
prowadzonego procesu technologicznego, magazynowania (składowania) i warunków technicznych
obiektu, w tym zagrożenia wybuchem;
2)
określenie wyposażenia w wymagane urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice oraz sposoby
poddawania ich przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym;
3)
sposoby postępowania na wypadek pożaru i innego zagrożenia;
4)
sposoby zabezpieczenia prac niebezpiecznych pod względem pożarowym, jeżeli takie prace
są przewidywane;
5)
warunki i organizację ewakuacji ludzi oraz praktyczne sposoby ich sprawdzania;
6)
sposoby zapoznania użytkowników obiektu, w tym zatrudnionych pracowników, z przepisami
przeciwpożarowymi oraz treścią przedmiotowej instrukcji;
7)
zadania i obowiązki w zakresie ochrony przeciwpożarowej dla osób będących ich stałymi
użytkownikami;
8)
plany obiektów, obejmujące także ich usytuowanie, oraz terenu przyległego, z uwzględnieniem
graficznych danych dotyczących w szczególności:
a)
powierzchni, wysokości i liczby kondygnacji budynku,
b)
odległości od obiektów sąsiadujących,
c)
parametrów pożarowych występujących substancji palnych,
d)
występującej gęstości obciążenia ogniowego w strefie pożarowej lub w strefach pożarowych,
e)
kategorii zagrożenia ludzi, przewidywanej liczby osób na każdej kondygnacji i w poszczególnych
pomieszczeniach,
f)
lokalizacji pomieszczeń i przestrzeni zewnętrznych zaklasyfikowanych jako strefy zagrożenia
wybuchem,
g)
podziału obiektu na strefy pożarowe,
h)
warunków ewakuacji, ze wskazaniem kierunków i wyjść ewakuacyjnych,
i)
miejsc usytuowania urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic, kurków głównych instalacji
gazowej, materiałów niebezpiecznych pożarowo oraz miejsc usytuowania elementów sterujących
urządzeniami przeciwpożarowymi,
j)
wskazania dojść do dźwigów dla ekip ratowniczych,
k)
hydrantów zewnętrznych oraz innych źródeł wody do celów przeciwpożarowych,
l)
dróg pożarowych i innych dróg dojazdowych, z zaznaczeniem wjazdów na teren ogrodzony;
9)
wskazanie osób lub podmiotów opracowujących instrukcję.
2.
Warunki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz plany, o których
mowa w ust. 1 pkt 8, w stosunku do obiektów i terenów wymienionych w § 28 ust. 1,
są przekazywane do właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej
Straży Pożarnej w celu ich wykorzystania na potrzeby planowania, organizacji i prowadzenia
działań ratowniczych.
3.
Sposób przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2, powinien zapewnić możliwość
ich natychmiastowego wykorzystania na potrzeby prowadzenia działań ratowniczych.
4.
Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej może zwolnić właściciela,
zarządcę lub użytkownika obiektu z przekazania dokumentów, o których mowa w ust. 2,
jeżeli nie spowoduje to niespełnienia wymagań, o których mowa w ust. 3, oraz żądać
ich uzupełnienia w uzasadnionych przypadkach.
5.
Dokumenty, o których mowa w ust. 2, mogą być przekazywane w formie elektronicznej.
6.
Instrukcja, o której mowa w ust. 1, może stanowić w obiektach produkcyjnych, magazynowych
i inwentarskich część instrukcji technologiczno-ruchowej, a w obiektach znajdujących
się na terenach zamkniętych, służących obronności państwa oraz obiektach zlokalizowanych
na terenach zakładów karnych i aresztów śledczych część planu ochrony lub działań
ratowniczych.
7.
Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego jest poddawana okresowej aktualizacji, co najmniej
raz na 2 lata, a także po takich zmianach sposobu użytkowania obiektu lub procesu
technologicznego, które wpływają na zmianę warunków ochrony przeciwpożarowej.
8.
Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego nie jest wymagana dla obiektów lub ich części,
o których mowa w ust. 1, jeżeli nie występuje w nich strefa zagrożenia wybuchem, a
ponadto:
1)
kubatura brutto budynku lub jego części stanowiącej odrębną strefę pożarową nie przekracza
1000 m3, z zastrzeżeniem pkt 2;
2)
kubatura brutto budynku inwentarskiego nie przekracza 1500 m3;
3)
powierzchnia strefy pożarowej obiektu innego niż budynek nie przekracza 1000 m2.
9.
Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego powinna się znajdować w miejscach dostępnych
dla ekip ratowniczych.
Rozdział 3
Materiały niebezpieczne pożarowo
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy