§ 7
Dz.U. 2011 nr 173 poz. 1037
Treść przepisu
§ 7. 1. Warunkiem przetrzymywania zwierząt krę-gowych jest ich oznakowanie za pomocą mikro- czipa o niezmienialnym i niepowtarzalnym numerze, odpowiadającego normom ISO 11784: 1996 (E) i ISO 11785: 1996 (E), wyprodukowanego do celów znakowania żywych zwierząt.2. Wszczepienie mikroczipa jest wykonywane przez lekarza weterynarii posiadającego prawo do wy-konywania zawodu lekarza weterynarii, określone w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczni-czych dla zwierząt (Dz. U. z 2004 r. Nr 11, poz. 95, z 2008 r. Nr 220, poz. 1433 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622).3. Miejsce wszczepiania mikroczipa u zwierzęcia niebezpiecznego oraz ograniczenia wynikające z po-trzeby zachowania dobrostanu zwierząt określa za-łącznik nr 4 do rozporządzenia.4. Mikroczip powinien być wszczepiony w sposób możliwie jak najbardziej utrudniający jego ewentual-ne przyżyciowe usunięcie i nie powinien być widoczny przez skórę oznakowanego zwierzęcia.5. Mikroczipa nie wszczepia się w trakcie hiberna-cji zwierzęcia ani w czasie na tyle krótkim przed wej-ściem w ten stan, że uniemożliwiałoby to pełne zago-jenie się do tego momentu miejsca wszczepienia.6. Jeżeli wymaga tego dobrostan zwierzęcia, w szczególności mając na uwadze stan zdrowia, kon-dycję lub rozmiary zwierzęcia, lekarz weterynarii może podjąć decyzję o oznakowaniu tego zwierzęcia w ter-minie późniejszym niż określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia, wydając zaświadczenie, w którym po-daje okoliczności, po zaistnieniu których będzie moż-na zwierzę oznakować.7. Jeżeli do chwili przekroczenia wieku lub rozmia-ru, o których mowa w załączniku nr 4 do rozporządze-nia, zwierzę nie zostało oznakowane, znakuje się je bez zbędnej zwłoki.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy