§ 7 ust. 1
Dz.U. 2011 nr 20 poz. 107
Znaczenie przepisu (AI)
Określa procedurę ustalania limitów miejsc na pobyty wypoczynkowe dla funkcjonariuszy Służby Więziennej, obejmującą zbieranie zapotrzebowania na poziomie okręgowym i centralnym oraz zatwierdzenie limitów przez kierownika Centralnego Zarządu SW po konsultacji z związkami zawodowymi.Treść przepisu
§ 7. 1. Dyrektor okręgowy Służby Więziennej okre-śla potrzeby w zakresie ilości miejsc na pobyt wypo-czynkowy, uwzględniając potrzeby z podległych mu jednostek organizacyjnych.2. Dyrektor okręgowy Służby Więziennej i kierow-nik jednostki organizacyjnej podległej bezpośrednio Dyrektorowi Generalnemu przesyłają kierownikowi komórki organizacyjnej Centralnego Zarządu Służby Więziennej, realizującej zadania kadrowo-szkolenio-we, zwanemu dalej „kierownikiem”, w terminie przez niego określonym, zbiorcze zapotrzebowanie dotyczą-ce ilości miejsc na pobyty wypoczynkowe. 3. Kierownik po zasięgnięciu opinii Zarządu Głów-nego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodo-wego Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa, zwanego dalej „związkiem zawodowym”, ustala limi-ty miejsc na pobyty wypoczynkowe.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy