art. 199
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy
Dz.U. 2011 nr 21 poz. 112
Znaczenie przepisu (AI)
Określa sposób obliczania limitu wydatków na agitację wyborczą dla komitetów startujących do Sejmu, bazując na liczbie wyborców w Centralnym Rejestrze Wyborców oraz liczbie wybieranych posłów.Treść przepisu
Art. 199. § 1. W wyborach do Sejmu komitety wyborcze mogą wydatkować na agitację wyborczą wyłącznie kwoty ograniczone limitami, ustalonymi w następujący sposób: 1) wysokość limitu wyznaczona jest kwotą 829) groszy przypadającą na każdego wyborcę w kraju ujętego w Centralnym Rejestrze Wyborców w obwodzie głosowania; 2) limit wydatków dla danego komitetu oblicza się według wzoru: L = (w × k × m)/460, gdzie poszczególne symbole oznaczają: L – limit wydatków, w – łączną liczbę wyborców w kraju ujętych w Centralnym Rejestrze Wyborców w obwodach głosowania, k – kwotę przypadającą na każdego wyborcę w kraju ujętego w Centralnym Rejestrze Wyborców w obwodzie głosowania, o której mowa w pkt 1, m – łączną liczbę posłów wybieranych we wszystkich okręgach wyborczych, w których komitet zarejestrował listy kandydatów. 9) Aktualną kwotę limitu ogłasza, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na podstawie art. 200 § 1 niniejszej ustawy.
Dziennik Ustaw – 74 – Poz. 1261 § 2. Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia zarządzenia wyborów do Sejmu, ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” i zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej łączną liczbę wyborców w kraju ujętych w Centralnym Rejestrze Wyborców w obwodach głosowania według stanu na koniec kwartału poprzedzającego dzień ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu wyborów do Sejmu.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy