art. 15
Dz.U. 2011 nr 191 poz. 1133
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis wprowadza zmiany w ustawie o cudzoziemcach dotyczące wydawania tymczasowego polskiego dokumentu podróży. Umożliwia wydanie tego dokumentu cudzoziemcom podlegającym przesiedleniu lub relokacji, którzy nie posiadają ważnego dokumentu podróży, oraz precyzuje procedurę jego wydawania na wniosek Szefa Urzędu.Treść przepisu
Art. 15.
W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm.d)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 180, poz. 1112,
Nr 216, poz. 1367, Nr 227, poz. 1505 i Nr 234, poz. 1570, z 2009 r. Nr 6, poz. 33,
Nr 31, poz. 206 i Nr 95, poz. 790, z 2010 r. Nr 81, poz. 531, Nr 96, poz. 620 i Nr
239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 131, poz. 764.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 75:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Tymczasowy polski dokument podróży dla cudzoziemca można wydać cudzoziemcowi podlegającemu
przesiedleniu lub relokacji, o których mowa w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, który nie posiada ważnego dokumentu podróży.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Wydanie tymczasowego polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca następuje na wniosek
cudzoziemca, z tym że wydanie tego dokumentu cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 2,
może nastąpić także z urzędu. W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, z wnioskiem występuje
Szef Urzędu.
”
,
c)
w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
w ust. 1 i 1a - do jednokrotnego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
”
;
2)
w art. 83 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
tymczasowego polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca, jeżeli jest wydawany cudzoziemcowi
podlegającemu:
a)
wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
przesiedleniu lub relokacji i nieposiadającemu ważnego dokumentu podróży;”.
”
;
”
;
2)
odnośników nr 1 i 2 oraz art. 21 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom
ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1607), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia:
1)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie
wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 60);
2)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie
ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę
międzynarodową (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 96).
2) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca
2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego
odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego
w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 31).
”
„
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy