art. 105
Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych
Dz.U. 2011 nr 199 poz. 1175
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa środki naprawcze i sankcje stosowane przez KNF wobec krajowych instytucji płatniczych w przypadku naruszenia obowiązków informacyjnych, utrudniania kontroli, łamania przepisów lub stwarzania zagrożenia dla interesów użytkowników. Obejmuje ono kary pieniężne, ograniczenie działalności, odwołanie lub zawieszenie osób zarządzających oraz cofnięcie zezwolenia.Treść przepisu
Art. 105. 1. W razie stwierdzenia, że krajowa instytucja płatnicza nie wykonuje albo nieprawidłowo wykonuje obo-wiązek udzielenia informacji, o którym mowa w art. 102 ust. 1 pkt 1, lub przekazywania danych, o którym mowa w art. 102 ust. 1 pkt 2, nie wykonała w wyznaczonym terminie zaleceń, o których mowa w art. 102 ust. 1 pkt 3, utrudnia albo unie-możliwia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w art. 103, lub nie wykonuje nakazów określonych w art. 102 ust. 1 pkt 4 i 5, a także gdy działalność krajowej instytucji płatniczej jest wykonywana z naruszeniem przepisów ustawy, innych ustaw regulujących świadczenie usług płatniczych oraz wydawanie i wykup pieniądza elektronicznego oraz przepisów wy-danych na ich podstawie, a także innych bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej regulujących świad-czenie usług płatniczych oraz wydawanie i wykup pieniądza elektronicznego lub stwarza zagrożenie interesów użytkowni-ków lub posiadaczy pieniądza elektronicznego, KNF może: 1) wystąpić do organu krajowej instytucji płatniczej z wnioskiem o odwołanie osoby zarządzającej bezpośrednio odpo-wiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości;
Dziennik Ustaw – 76 – Poz. 623 2) zawiesić w czynnościach osobę zarządzającą, o której mowa w pkt 1, do czasu podjęcia uchwały w sprawie wniosku o jej odwołanie przez organy krajowej instytucji płatniczej na najbliższym posiedzeniu; zawieszenie w czynnościach polega na wyłączeniu z podejmowania decyzji za krajową instytucję płatniczą w zakresie jej praw i obowiązków mająt-kowych; 3) ograniczyć zakres działalności krajowej instytucji płatniczej lub jej jednostek organizacyjnych; 4) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiły naruszenia, pełniła funkcję osoby zarządzającej bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości albo była członkiem organu statutowego bezpośrednio odpowie-dzialnym za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 500 000 zł; 5) nałożyć na krajową instytucję płatniczą karę pieniężną w wysokości do 1 000 000 zł; 6) cofnąć zezwolenie, o którym mowa w art. 60 ust. 1. 2. Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 5, KNF uwzględnia rodzaj i wagę naruszenia, roz-miar prowadzonej działalności oraz sytuację finansową krajowej instytucji płatniczej. 3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do ustalenia wysokości kary, o której mowa w ust. 1 pkt 4. 4. Zastosowanie środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2–6, następuje w drodze decyzji. Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 6, są natychmiast wykonalne. 5. Decyzja KNF o ograniczeniu zakresu działalności może zawierać warunki i terminy, a decyzja o nałożeniu kary pieniężnej zawiera termin zapłaty należności. 6. KNF może także zawiesić w czynnościach osobę zarządzającą w przypadku: 1) przedstawienia tej osobie zarzutów w postępowaniu karnym lub w postępowaniu w sprawie o przestępstwo skarbowe; 2) spowodowania przez tę osobę znacznych strat majątkowych krajowej instytucji płatniczej. 7. O cofnięciu zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ust. 1, KNF niezwłocznie powiadamia właściwe organy nadzor-cze państwa członkowskiego, w którym krajowa instytucja płatnicza prowadzi działalność transgraniczną, za pośrednictwem agenta lub przez oddział.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy