art. 132a

Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

Dz.U. 2011 nr 199 poz. 1175
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis ustanawia wymóg uzyskania zezwolenia Krajowej Administracji Skarbowej (KNF) dla podmiotów chcących wydawać pieniądz elektroniczny lub świadczyć usługi płatnicze jako krajowe instytucje pieniądza elektronicznego. Określa również podstawowe warunki formalne wniosku, w tym wymóg posiadania siedziby w Polsce i konieczność wskazania planowanej wartości pieniądza w obiegu.

Treść przepisu

Art. 132a. 1. Wydawanie pieniądza elektronicznego oraz świadczenie usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji pieniądza elektronicznego wymaga uzyskania zezwolenia KNF. 2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być wydane osobie prawnej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na jej wniosek. 3. Do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 61 ust. 1 i przepisy wydane na podstawie art. 61 ust. 3, z tym że w programie działalności i planie finansowym podaje się również informację o planowanej średniej wartości pieniądza elektronicznego pozostającego w obiegu. 4. Do wnioskodawcy i krajowej instytucji pieniądza elektronicznego przepis art. 61 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Dziennik Ustaw – 91 – Poz. 623

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy