art. 50
Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych
Dz.U. 2011 nr 199 poz. 1175
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa zasadę zakazu odmowy wykonania autoryzowanego zlecenia płatniczego przez dostawcę usług płatniczych, wyjątki od tej zasady oraz obowiązki informacyjne dostawcy w przypadku odmowy, w tym możliwość pobrania opłaty za uzasadnioną odmowę.Treść przepisu
Art. 50. 1. Dostawca prowadzący rachunek nie może odmówić wykonania autoryzowanego zlecenia płatniczego inicjowa-nego przez płatnika, w tym za pośrednictwem dostawcy świadczącego usługę inicjowania transakcji płatniczej, albo od-biorcę lub za jego pośrednictwem, chyba że nie zostały spełnione przez płatnika postanowienia umowy między dostawcą prowadzącym rachunek a płatnikiem lub możliwość albo obowiązek takiej odmowy wynika z odrębnych przepisów. 2. W przypadku gdy dostawca odmawia wykonania zlecenia płatniczego, jest obowiązany powiadomić użytkownika w najbliższym możliwym terminie, niepóźniej jednak niż w terminach określonych zgodnie z art. 54 i art. 56: 1) o odmowie, 2) jeżeli to możliwe – o przyczynach odmowy, 3) jeżeli to możliwe – o procedurze sprostowania błędów, które spowodowały odmowę – chyba że powiadomienie takie jest niedopuszczalne z mocy odrębnych przepisów.
Dziennik Ustaw – 43 – Poz. 623 3. Strony mogą zastrzec w umowie, że w przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawca ma prawo pobierać opłaty nieprzekraczające uzasadnionych kosztów ponoszonych przez dostawcę, jeżeli odmowa wykonania zlecenia płatniczego była obiektywnie uzasadniona. 4. Do celów, o których mowa w art. 54 i art. 56 oraz art. 144–146 zlecenie płatnicze, którego wykonania odmówiono, uznaje się za nieotrzymane.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy