art. 59io
Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych
Dz.U. 2011 nr 199 poz. 1175
Znaczenie przepisu (AI)
Określa sytuacje, w których dostawca usług płatniczych może stwierdzić istnienie nieuregulowanych zobowiązań uniemożliwiających natychmiastowe zamknięcie rachunku płatniczego, mimo upływu terminu. Przepis wymienia wyczerpująco przypadki, takie jak blokada środków, zaległe spłaty kredytów, zajęcia egzekucyjne, kaucje czy upadłość konsumenta.Treść przepisu
Art. 59io. W przypadku, o którym mowa w art. 59im ust. 3 pkt 5 i w art. 59in ust. 2 zdanie drugie, dostawca może stwierdzić istnienie nieuregulowanych zobowiązań uniemożliwiających zamknięcie rachunku w terminie, o którym mowa w upoważnieniu albo w art. 59in ust. 2 zdanie pierwsze, jeżeli dotyczy to w szczególności rachunku: 1) na którym jest blokada środków z tytułu nierozliczonej transakcji płatniczej; 2) z którego są dokonywane spłaty kredytów, w tym udzielonych z wykorzystaniem karty kredytowej; 3) na którym dokonano zajęcia środków w toku postępowania egzekucyjnego lub zabezpieczającego; 4) z blokadami środków; 5) na którym została ustanowiona kaucja środków na poczet zobowiązań konsumenta wobec innego dostawcy; 6) z saldem zerowym i zaległymi opłatami, w przypadku gdy dostawca przyjmujący nie wprowadza przekroczenia salda na rachunku, a opłaty są naliczone, ale nie zostały pobrane; 7) z saldem ujemnym; 8) z otwartą akredytywą, otwartym inkasem dokumentowym lub inkasem czeków w obrocie krajowym lub dewizowym; 9) prowadzonego dla konsumenta, wobec którego zostało wydane postanowienie o ogłoszeniu przez niego upadłości lub który złożył wniosek o ogłoszenie upadłości; 10) powiązanego z członkostwem u dostawcy prowadzącego taki rachunek.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy