art. 11a
Dz.U. 2011 nr 208 poz. 1241
Treść przepisu
Art. 11a.
1.
Ratownikowi górskiemu przysługuje świadczenie ratownicze w wysokości 200 złotych,
pod warunkiem że:
1)
osiągnął 65. rok życia - w przypadku mężczyzn oraz 60. rok życia - w przypadku kobiet
oraz
2)
przez co najmniej 25 lat - w przypadku mężczyzn oraz 20 lat - w przypadku kobiet wykonywał
działania ratownicze podejmowane w ramach ratownictwa górskiego jako członek podmiotu
uprawnionego do wykonywania ratownictwa górskiego i nie był zatrudniony do wykonywania
tych działań.
2.
Wysokość świadczenia ratowniczego, o którym mowa w ust. 1, podlega corocznej waloryzacji
na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. oochotniczych strażach pożarnych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 194 i 658).
3.
Do okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ratownikowi górskiemu wlicza się okres wykonywania
przed dniem 1 stycznia 2012 r. działań ratowniczych podejmowanych w ramach ratownictwa
górskiego jako członek specjalistycznej organizacji ratowniczej - Górskiego Ochotniczego
Pogotowia Ratunkowego lub Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, o ile
nie był zatrudniony do wykonywania tych działań.
4.
Przy ustalaniu okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie jest wymagane zachowanie
ciągłości wykonywania działań ratowniczych, pod warunkiem że działania ratownicze
były wykonywane co najmniej raz w roku.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy