art. 17

Ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym

Dz.U. 2011 nr 5 poz. 13
Znaczenie przepisu (AI)
Określa mechanizm ustalania stawek opłat za korzystanie z przystanków i dworców oraz standardów ich obsługi. W transporcie kolejowym stosuje się odrębne przepisy, natomiast w pozostałych rodzajach transportu (szynowym, linowym, morskim, śródlądowym) stawki i zasady są ustalane w drodze umowy między operatorem/przewoźnikiem a właścicielem lub zarządcą obiektu.

Treść przepisu

Art. 17. 1. Do ustalania stawek opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców, standardów, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3 lit. a, oraz zasad korzystania z tych obiektów w transporcie kolejowym stosuje się przepisy o transporcie kolejowym. 2. W transporcie innym szynowym, linowym, linowo-terenowym, morskim i w żegludze śródlądowej, stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców, standardy, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3 lit. a, oraz zasady korzystania z tych obiektów ustalane są przez operatora lub przewoźnika z właścicielem albo zarządzającym przystankiem komunikacyjnym lub dworcem.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy