art. 95

Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim

Dz.U. 2011 nr 228 poz. 1368
Znaczenie przepisu (AI)
Uprawnienia dyrektora urzędu morskiego do wydawania zakazów lub zaleceń dotyczących wejścia/wyjścia statków z portu oraz bunkrowania w przypadku zagrożenia życia ludzkiego lub zanieczyszczeniem środowiska morskiego. Obowiązek kapitana statku do informowania armatora i uzasadniania działań niezgodnych z decyzjami dyrektora.

Treść przepisu

Art. 95. 1. Jeżeli ze względu na szczególnie złą pogodę lub stan morza istnieje poważne zagrożenie zanieczyszczeniem środowiska morskiego bądź zagrożone jest życie ludzkie, dyrektor urzędu morskiego, po uzyskaniu informacji od właści-wych służb meteorologicznych: 1) powiadamia, jeżeli jest to możliwe, kapitana statku znajdującego się w danym rejonie portu oraz zamierzającego wejść lub wyjść z tego portu o stanie morza i warunkach pogodowych; 2) nie naruszając obowiązku niesienia pomocy statkom w niebezpieczeństwie oraz zgodnie z planem udzielenia statkowi schronienia, może podjąć niezbędne środki, łącznie z zaleceniem bądź zakazem wejścia do portu lub wyjścia z portu, do czasu, gdy zostanie ustalone, że nie istnieje już zagrożenie życia ludzkiego lub zagrożenie zanieczyszczeniem środowiska; 3) może podjąć niezbędne środki w celu ograniczenia bunkrowania statków lub wprowadzić zakaz bunkrowania na mor-skich wodach wewnętrznych i morzu terytorialnym. 2. Kapitan statku powiadamia armatora o środkach podjętych na podstawie ust. 1. 3. W przypadku podjęcia przez kapitana statku działań niezgodnych z zaleceniami lub zakazami dyrektora urzędu mor-skiego, o których mowa w ust. 1, kapitan jest obowiązany powiadomić dyrektora urzędu morskiego o powodach swojego działania.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy