§ 1

§ 1. 1. Rozporządzenie określa: 1) zakres obowiązków informacyjnych organów rentowych; 2) warunki i tryb wszczęcia postępowania w sprawach świadczeń; 3) sposób ustalania daty zgłoszenia wniosku o świadczenie lub o ustalenie jego wysokości, jeżeli wniosek nie został zło-żony w organie rentowym; 4) dowody uzasadniające prawo do świadczeń i ich wysokości, które powinny być dołączone do wniosku w sprawie przy-znania świadczeń; 5) rodzaje dowodów uzasadniających prawo do świadczeń lub ich wysokość, w przypadku gdy konto ubezpieczonego nie zawiera tych danych; 6) zakres danych, które mogą być udowodnione w drodze zeznań świadków lub oświadczeń ubezpieczonych, wraz ze wskazaniem formy tych zeznań lub oświadczeń; 7) sposób obliczania świadczeń i okresów uwzględnianych przy ustalaniu świadczeń; 8) elementy, jakie powinna zawierać decyzja organu rentowego oraz jej uzasadnienie, a także zakres informacji, które powinny być zawarte w pouczeniu do tej decyzji; 9) formę prowadzenia akt sprawy i ich przechowywania oraz okres przechowywania akt sprawy prowadzonych w formie elektronicznej; 10) tryb postępowania oraz rodzaje dowodów niezbędnych do przyznania przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych świadczeń w drodze wyjątku. 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) ustawie – należy przez to rozumieć ustawę z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; 2) świadczeniach, bez bliższego określenia – należy przez to rozumieć świadczenia przewidziane w ustawie; 3) Zakładzie – należy przez to rozumieć Zakład Ubezpieczeń Społecznych.