art. 18 ust. 2

Ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe

Dz.U. 2011 nr 80 poz. 432
Znaczenie przepisu (AI)
Określa prawo właściwe dla zdolności prawnej i czynnościowej osób prawnych przy dokonywaniu czynności w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa. Przepis ustanawia zasadę, że do zdolności stosuje się prawo kraju siedziby przedsiębiorstwa, chroniąc jednocześnie drugą stronę przed powoływaniem się na wewnętrzne ograniczenia, jeśli nie znała ich i nie była winna ich nieznajomości.

Treść przepisu

Art. 18. 1. Jeżeli osoba prawna dokonuje czynności prawnej w zakresie prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa, wystarczy, że ma zdolność do dokonania tej czynności według prawa państwa, w którym przedsiębiorstwo jest prowadzone. 2. Osoba prawna może się powołać wobec drugiej strony na ograniczenia dotyczące jej zdolności lub reprezentacji wynikające z prawa wskazanego w przepisach art. 17 ust. 1 i 2, jeżeli ograniczeń takich nie przewiduje prawo państwa, w którym czynność prawna została dokonana tylko wtedy, gdy druga strona o nich wiedziała lub nie wiedziała z powodu niedbalstwa. Przepisu tego nie stosuje się do rozporządzeń dotyczących nieruchomości położonych w innym państwie niż państwo, w którym czynność prawna została dokonana.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy