art. 23
Ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe
Dz.U. 2011 nr 80 poz. 432
Znaczenie przepisu (AI)
Określa prawo właściwe dla ważności pełnomocnictwa, wprowadzając zasadę autonomii woli (wybór prawa przez mocodawcę) z zastrzeżeniem ochrony osób trzecich, a w razie braku wyboru - stosowanie prawa miejsca stałej działalności pełnomocnika lub siedziby przedsiębiorstwa mocodawcy.Treść przepisu
Art. 23.
1.
Pełnomocnictwo podlega prawu wybranemu przez mocodawcę. Jednakże wobec osoby trzeciej,
z którą pełnomocnik dokonał czynności prawnej, można się powołać na prawo wybrane
tylko wtedy, gdy osoba ta o wyborze wiedziała albo mogła się z łatwością o nim dowiedzieć.
Mocodawca może się powołać wobec pełnomocnika na prawo wybrane tylko wtedy, gdy ten
o wyborze prawa wiedział lub mógł się z łatwością o nim dowiedzieć.
2.
W razie braku wyboru prawa pełnomocnictwo podlega kolejno:
1)
prawu państwa siedziby pełnomocnika, w której on stale działa, albo
2)
prawu państwa, w którym znajduje się przedsiębiorstwo należące do mocodawcy, jeżeli
tu stale działa pełnomocnik, albo
3)
prawu państwa, w którym pełnomocnik rzeczywiście działał, reprezentując mocodawcę,
lub w którym wedle woli mocodawcy powinien działać.
Rozdział 5
Dokonanie czynności prawnej i jej forma
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy