art. 23 ust. 1

Ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe

Dz.U. 2011 nr 80 poz. 432
Znaczenie przepisu (AI)
Określa prawo właściwe dla ważności pełnomocnictwa, wprowadzając zasadę autonomii woli (wybór prawa przez mocodawcę) z zastrzeżeniem ochrony osób trzecich, a w razie braku wyboru - stosowanie prawa miejsca stałej działalności pełnomocnika lub siedziby przedsiębiorstwa mocodawcy.

Treść przepisu

Art. 23. 1. Pełnomocnictwo podlega prawu wybranemu przez mocodawcę. Jednakże wobec osoby trzeciej, z którą pełnomocnik dokonał czynności prawnej, można się powołać na prawo wybrane tylko wtedy, gdy osoba ta o wyborze wiedziała albo mogła się z łatwością o nim dowiedzieć. Mocodawca może się powołać wobec pełnomocnika na prawo wybrane tylko wtedy, gdy ten o wyborze prawa wiedział lub mógł się z łatwością o nim dowiedzieć. 2. W razie braku wyboru prawa pełnomocnictwo podlega kolejno: 1) prawu państwa siedziby pełnomocnika, w której on stale działa, albo 2) prawu państwa, w którym znajduje się przedsiębiorstwo należące do mocodawcy, jeżeli tu stale działa pełnomocnik, albo 3) prawu państwa, w którym pełnomocnik rzeczywiście działał, reprezentując mocodawcę, lub w którym wedle woli mocodawcy powinien działać. Rozdział 5 Dokonanie czynności prawnej i jej forma

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy