art. 24 ust. 1

Ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe

Dz.U. 2011 nr 80 poz. 432
Znaczenie przepisu (AI)
Określa prawo właściwe dla ustalenia, czy doszło do dokonania czynności prawnej oraz czy oświadczenie woli zostało złożone. Ustanawia zasadę ogólną (prawo właściwe dla czynności) oraz wyjątek pozwalający powołać się na prawo miejsca zwykłego pobytu strony twierdzącej, że nie złożyła oświadczenia woli, gdy ocena według prawa właściwego byłaby niesprawiedliwa.

Treść przepisu

Art. 24. 1. Przy ustalaniu, czy dokonano czynności prawnej, stosuje się prawo dla niej właściwe. 2. Strona, która twierdzi, że nie złożyła oświadczenia woli, może się powołać na prawo państwa, w którym ma miejsce zwykłego pobytu, jeżeli z okoliczności wynika, że ocena skutków jej zachowania według prawa wskazanego w przepisie ust. 1 nie byłaby zasadna.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy